Home TravelAsia 4000 islands: Don Det

4000 islands: Don Det

by Jessica

Eindelijk ga ik naar Don Det, de eilanden op het zuidelijkste puntje van Laos! Naast Vang Vieng was dit de bestemming waar de meeste backpackers die ik ontmoette het meest enthousiast over waren. Daarom besloot ik bij Vientiane en Pakse een dag er af te halen (vandaar dat ik er zo kort was) en een dag langer op Don Det te blijven. Daar heb ik geen moment spijt van gehad. Ik heb hier 2 dagen een fiets gehuurd. Het was omgerekend naar euro’s €1,03 per dag en het scheen dat het allemaal met de afstanden goed te fietsen was.  Vanaf Don Det was je inderdaad zo met de fiets. M’n Hollandse roots komen zo nu en dan ineens even te voorschijn en dan denk ik heel stoer: ‘Ja, dat doe ik wel even.’ Nou, de heenweg is te doen, maar zodra ik terug wil naar Don Det, is het best wel zwaar vanwege de warmte. Ik heb gefietst naar een aantal watervallen, de haven om met de boot Irrawaddy dolfijnen te kunnen spotten en verder heb ik vooral gerelaxed hier op de eilanden.

Dag 1: Vanuit Pakse ben ik met de bus naar Nakasang gegaan, om vanaf daar de boot naar Don Det te gaan. Het meisje van mijn hostel ging ook met deze bus, maar zij ging naar het naastliggende eiland Don Khon. Don Det is wat drukker betreft toerisme en het heeft ook meer voorzieningen dan Don Khon. BBeide kun je makkelijk bezoeken, omdat de brug met elkaar verbonden is en je hier wat ik heb gehoord goed kan fietsen. Het Duitse koppel kom ik tijdens het omwisselen van de boottickets weer tegen. Grappig hoe ik hier in Laos mensen die ik eerder heb ontmoet weer ergens anders tegen kom.  Van het koppel dat ik de dag er voor tijdens de tour in Pakse had leren kennen, had ik begrepen dat er geen ATMs zijn op het eiland en dat als je via hotels geld wilt omwisselen of via je creditcard wilt betalen je 5/6% extra betaald. ‘s Ochtends ging ik nog even kijken in Pakse voor een ATM, maar degene die ik had gevonden werkte niet. Gelukkig voordat iedereen de boot in Nakasang op gaat kunnen we nog naar de ATM, 5 minuten van het haventje vandaan. Van de afgelopen dagen ben ik best wel moe, dus dit is een goede plek om te rusten. Ik blijf hier ook 4 dagen. Na aankomst heb ik vooral een beetje rond gelopen en tot nu vind het een leuke sfeer en denk ik dat het geen slechte keuze is dat ik hier een dag langer blijf. Wel raad ik het anderen aan om geen uitstapjes te maken vanuit Pakse, als je nachtbus vanuit Vientiane naar Pakse hebt. Heb je de tijd, plan dan een dag om te rusten bij. Heb je die tijd niet, overweeg dan om een uitstapje minder te doen. Het was achteraf best wel vermoeiend en dat merk ik nu ik hier ben.


Dag 2: Op de kamers, en eigenlijk overal wel waar ik kom hier op het eiland, zijn er best wat mieren en salamanders. De huisdieren ben ik inmiddels wel gewend, gezien ik die vaker op de kamer heb gehad hier in Azië. Het hoort er bij, gok ik. Ik heb vandaag een beetje kunnen uitslapen. Half 9 is het nieuwe uitslapen bij mij. Wanneer ik in Nederland weer ben zal dit vast snel veranderen naar een later tijdstip. Vooral wanneer het weekend is. Hier weet ik echt niet welke dag het is en weekend. Wat is dat ook alweer? Het is elke dag (behalve als ik een reisdag heb) weekend. Mijn besef van tijd verdwijnt ook hier. Ik heb voor 10.000 kip (omgerekend €1,03) een fiets voor de hele dag gehuurd. Ik ben naar Don Khon gefietst en daar heb ik de Li Phi watervallen bezocht. Uiteindelijk naar don Khon gefietst en daar naar li phi watervallen gegaan. Daar leer ik 2 meiden kennen, 1 uit Duitsland 1 uit Canada. Ik blijf verder bij hun, we eten ergens wat samen en we fietsen ook samen terug naar Don Det. Het terug fietsen is wel zwaarder, want het is hier bloedheet. ‘s Middags gaan we naar het zwembad. Marsha van Vang Vieng is nu ook op Don Det. Ze zou ook naar het zwembad komen, maar ik zag haar maar niet.  Ze heeft geen internet en ik kan niet bellen dus contact was beetje moeilijk. Ze had iemand leren kennen waar ze hier op Don Det mee afspreekt, dus ik dacht dat ze wat later klaar waren met alles en niet meer de moeite waard vonden om naar het zwembad te gaan, is er blijkbaar 3 minuten lopen nog een zwembad en bedoelde ze die. Oeps, verkeerde zwembad! De barman nodigde me uit voor een bbq, maar hij had het alleen aan mij gevraagd. Ik vond het eigenlijk maar een beetje vaag en heb het niet gedaan uiteraard.  Misschien moet ik er niets achter zoeken, maar hij zat ook een beetje te staren naar me. ‘s Avonds eet ik samen met de 2 meiden bij hetzelfde restaurant als waar ik mijn fiets heb gehuurd en waar ik ook heb ontbeten. Het was een goed restaurant, alleen nu was het best wel druk. Uiteindelijk hebben we 1,5u op ons eten verwacht. In Nederland zou je hier al lang problemen mee hebben gekregen, hier niet. We vermaakten ons gelukkig wel maar het was uiteindelijk wel heel laat toen we ons eten kregen. Dus ik ben niet meer mee gegaan naar de bar, ik was opeens super moe. Dit kwam ook door het fietsen door de hitte. Mijn voornemen om op tijd naar bed te gaan faalt tot nu toe letterlijk elke avond hier. Op zich niet raar, want wanneer ik ga slapen is net in Nederland iedereen klaar met werken en is het voor hun eind middag. Dus is iedereen in Nederland wat actiever. Wel vind ik het vermoeiender worden om altijd maar overal op te moeten reageren dus ik begin minder actief te worden op WhatsApp en de groepsapps. Dat ik ook m’n foto’s bewerk, blogs schrijf en video’s maak helpt ook niet mee. De laatste tijd heb ik wat meer sociale contacten / afspraken hier in Laos, dus ik kom ook niet overal aan toe.

 

Dag 3: Ik huur weer een fiets en ik fiets weer naar Don Khon. Dit keer helemaal naar het einde van het eiland, omdat ik vanaf de haven daar een boot wil nemen om de Irrawaddy dolfijnen te spotten. Via een tour zou het me te veel geld hebben gekost, gezien ik alleen ben. Iedereen die ik ontmoette had anderen plannen en ik wilde dit graag doen.  Ik had begrepen dat als ik zelf naar de haven zou fietsen, het goedkoper zou zijn. Dus dat heb ik gedaan. Het was wel langer dan een uur fietsen, maar goed, dat heb ik er voor over. Er zijn niet veel meer van deze dolfijnen, dus er is geen garantie dat je ze gaat zien.  Ik heb ze wel gezien vanaf een afstandje. Ze sprongen niet hoog uit het water, maar ik heb ze gezien. Daar ging het me om. Degene die boot bestuurde zei 5x want to go back? De eerste keer al na een half uur al. Toen dacht ik: ‘Ja doei, daar betaal ik niet voor.’ Het is +/- een uur tot 1,5 uur op de boot namelijk, dus dan ga ik niet na een half uur al terug. Ook al heb ik ze gezien, je tijd is nog niet voorbij. Dus dat heb ik flink uitgerekt. Echt, rot op hoor. Het knulletje had duidelijk geen zin in zijn werk vandaag. Het terug fietsen was weer een gevalletje stoer ‘Dat doe ik wel even’, want terug fietsen was best pittig. Het is echt heel warm hier. Op de terugweg neem ik de andere kant van het eiland van Don Det en kom ik nog langs een strandje. De stranden hier zijn niet te vergelijken met de stranden op een normaal eiland. Je gaat niet naar de 4000 islands vanwege zon, zee en strand in ieder geval. Bij dat strandje kom ik een Nederlander tegen die in dezelfde bus zat, dus daar raak ik mee aan de praat. Daarna ben ik weer terug gegaan en heb ik de zonsondergang gekeken.  ’S avonds kom ik Marsha nog tegen nadat ik klaar was met eten. Grappig hoe je hier iedereen weer tegenkomt. Maar in Laos heb je niet heel veel opties voor reisroutes, het is al snel dezelfde route als menig backpacker. In Thailand heb je veel meer opties voor een mogelijke reisroute. Marsha nodigt me uit voor de bar waar live muziek is, maar ik ben voor het eerst in maanden voor 11u in slaap gevallen. De zwembad bar man zag me weer trouwens voorbij lopen en kwam gelijk op me af en weer uitnodigen voor bbq. Maar ik heb weer nee gezegd.

Dag 4: Er is hier een hele schattige kleine mini puppy. Ik zag hem al een paar keer eerder lopen, maar bij het restaurant waar ik ging ontbijten kwam hij me gezelschap houden. Vanochtend heb ik een tour gedaan naar de grote waterval (Khone Phapheng waterval). Ik ben de enige persoon, maar dit was iets wat ik graag wilde doen. De dolfijnen kon ik makkelijk zelf regelen, maar deze waterval was wat meer gedoe als ik dat zelf wilde doen. Ik wilde eigenlijk graag de gecombineerde grote waterval + dolfijnen tour doen, maar dit was alleen erg duur. Dus uiteindelijk ben ik doordat ik de dolfijnen zelf heb gedaan wel goedkoper uit. De mensen die ik leerde kennen of afgelopen dagen mee om ging hadden anderen plannen. Ik kon ook bijvoorbeeld een kajak tour doen om deze waterval te zien (dat was wel goedkoper geweest), maar ik heb het na Vang Vieng even gehad met kajakken. Voorlopig even niet meer hoor! De waterval was erg mooi, maar als het je veel zou kosten en je zou alleen die ene op don Khon doen zou dat ook prima zijn. De waterval is trouwens de grootste van Azië, en zelfs van de wereld. Betreft breedte om te zien niet de per se grootste, maar qua oppervlakte en lengte is het dus de grootste.
‘s Middags heb ik gerelaxed bij het zwembad. Dit keer het zwembad waar Marsha elke keer heen ging. Verder heb ik niets gedaan en dat is een goed gevoel. Marsha was er dit keer ook, dus we waren nog even samen bij het zwembad. Aan de andere kant wilde ik ook naar dat andere zwembad, want op de bbq man na was het wel een heel fijn zwembad om in te zwemmen. Maar gezien Marsha er ook zou zijn en het ook leuk is om het verschil te zien van beide zwembaden, ging ik naar het andere bad. Dit was ook een fijn zwembad en het had ook uitzicht op de Mekong rivier. Deze avond ging ik wel naar de bar met live muziek en er hing wel een leuke gezellige sfeer. Ik was wel op tijd terug gegaan naar de kamer, want ik was een beetje bang dat ik mijn deur niet meer open zou krijgen hahaha. Die gaat namelijk moeilijk open en soms alleen met wat geweld en ik was ook wel een beetje aangeschoten. Ik denk niet dat ik nog meer had gedronken als ik langer was gebleven, maar ik had verder er ook niet veel zin in om het laat te maken. De volgende ochtend (gelukkig niet al te vroeg, al had ik geen kater :D), ging ik terug naar Pakse. De dag hierna vlieg ik namelijk naar Siem Reap. Ik had makkelijk de grensovergang kunnen pakken vanuit Don Det/Nakasang, maar ik had geen zin om de grens via land over te gaan. Ik voelde me er meer op gemak bij om het via deze manier te doen. Het hostel waar ik voor 1 nacht verbleef, was wel een van de betere hostels die ik heb gehad van de reis. Even afgezien van die paar keer wat duurdere hotels in Thailand. Ik kwam toen ik de bus uitstapte weer het meisje tegen van Don Det, dus we hadden samen gegeten. Daarna ging ik terug naar mijn kamer en kreeg ik van een paar backpackers gelijk aanspraak. Maar dit probeerde ik kort te houden, omdat ik dit keer even niet per se zin had in een super sociale avond. En eigenlijk moest ik vooral wat dingen gaan regelen voor Cambodja, dus ja dit keer even niet.

0 comment

You may also like

Leave a Comment