Home TravelCambodia Bucketlist Dingen: Eindelijk naar Angkor Wat!

Bucketlist Dingen: Eindelijk naar Angkor Wat!

by Jessica

Ik ben aangekomen in Cambodja, mijn derde land van deze reis! Ik blijf hier twee weken en daarna ga ik door naar Vietnam. Zodra ik naar Vietnam ga, betekent dat ik alweer op de helft van mijn reis ben. De tijd gaat snel! Ik wilde overigens wel langer in Cambodja blijven, maar ik weet nu al dat ik een volle maand in Vietnam wil verblijven en 5 weken in Indonesië, dus een week langer in Cambodja betekent tijd ergens anders van schrappen.

Ik ben vanuit Pakse naar Siem Reap gevlogen! Ik had geen zin in gedoe om per land de grens over te gaan (al was het waarschijnlijk wel weer losgelopen zoals altijd) en ik had geen om weer wat langer in de bus te moeten zitten. Het vliegveld van Pakse is tot nu de kleinste waar ik ben geweest, nog kleiner dan die op Sicilië van een paar jaar geleden. Maar die was daarentegen weer de vieste tot nu toe (bijna alle wc’s trokken niet meer door, ik moest echt nodig mijn grote behoefte doen en ja hoor, die wc trok ook al niet meer door en er stond een mega rij na mij). Hier op het vliegveld van Pakse waren maar 2 gates, een voor de nationale vluchten en een voor de internationale vluchten.
Eenmaal aangekomen in Siem Reap begrijp ik wel waarom Cambodja al wat andere koek is dan bijvoorbeeld Thailand of Laos.  Denk alleen al aan de rijstijl. Ze doen hier maar, kris kras door elkaar. In Bangkok is het verkeer chaotisch, maar nog met enige structuur. Ze zijn ook wat opdringeriger dan de vorige 2 landen. Hele tijd ‘tuktuk’, ‘tuktuk’, ‘tuktuk for tomorrow’. Als je een souvenir heb gekocht blijven ze ook vragen of ik nog meer wil kopen of het souvenir nog een keer.. Dat dit zo gaat komt denk ik ook doordat de armoede hier veel sterker aanwezig is. Dat door het corona virus hier nu ook minder toeristen zijn, helpt natuurlijk ook niet mee. De omgeving rond Pub Street vind ik wel heel leuk, alleen zitten hier niet per se de goedkopere restaurants. Wel kun je hier heel goedkoop bier of cocktails drinken. Straks word ik nog een alcoholist met al die cocktails. Ik heb gelijk ook nog wat extra souvenirs gekocht, omdat ik weet dat ik voor ik naar de volgende plaats een pakket ga versturen. Dit had ik namelijk in Laos niet gedaan en nu werd het wel tijd. Ik begon namelijk wel gek te worden van dat linnen tasje met mijn mooie lantaarns uit Luang Prabang. Een keer wilde ik afrekenen en blijkbaar gaf ik een briefje met een scheurtje er in. Ze wilde het niet aannemen (dat is normaal hier in Cambodja, ze willen hier geen briefjes met scheuren), maar toen deed ik alsof ik geen andere briefjes meer had. Dus ze nam het uiteindelijk toch aan. Ik ben heel benieuwd naar het Angkor park, want ik had in Pakse via de Facebook groep Inside Cambodia een tuktuk driver gevonde. Degene die ik had gecontacteerd kon helaas niet, maar had mij door verwezen naar zijn broer. Dus op die manier had ik al iemand gevonden.

Dag 1: Ik ben vroeg wakker geworden, doordat ik veel geluid hoor door een speaker. Het is voornamelijk vals gezang of irritante muziek. Dit was al rond 7u ‘s ochtends begonnen en het gaat uren door. Later leer ik dat dit een religieuze ceremonie is (bruiloft of begrafenis) en dat dit gezang door de speakers van zonsopgang tot zonsondergang dagen lang kan door gaan.. Maar goed, vandaag is ook de dag dat ik eindelijk naar het Angkor park ga!!! Het staat echt al jaren op mijn bucketlist! Ik heb er van mijn oma en opa ook zoveel van gehoord en gezien dat ik echt heel benieuwd ben. Tegelijkertijd vind ik het ook bijzonder dat ik hetzelfde doe als wat zij ook ooit hebben gedaan. Vanwege het corona virus zijn er minder toeristen nu. Normaal gesproken zijn er een heleboel Chinese toeristen, is het super druk in Angkor en kun je er niet echt rustig lopen. Doordat er nu zo weinig toeristen zijn is er een aanbieding voor de Angkor tickets. Ik zat er aan te denken om 3 dagen pass aan te schaffen, omdat dit voordeliger was dan 2x een dagpas. Ik wil namelijk 2 dagen gaan. Maar door de aanbieding krijg ik de 1 dag gratis. Een dagpas is geldig voor 2 dagen, een 3 dagen pas 5 dagen en een 5 dagen pas nu 7 dagen geldig. In dit geval hoef ik dus geen 3 dagen pas meer. Misschien zijn de tuktuks en verkopers hierdoor nog opdringerig? Door dat er weinig toeristen zijn, hebben zij nu minder werk. Ze zijn sowieso al opdringeriger dan in Turkije, want dat had ik al gehoord dat het hier zo zou zijn. Maar misschien door het verminderde toerisme nog erger?  ‘Ladiieeee, ladiieeee, you want to buy someting, ladiieee, ladiieeeee! Ladiieeee, ladiieeee, you want coconut? Mango? Ladiieeee’. Zo gaat het de hele tijd als ik ergens voorbij loop, of zelfs als ik aan de overkant van de weg loop.  Ik vind het maar bloedirritant.
Om 11 uur word ik opgehaald door tuktuk driver Saren. Via zijn broer die ook tuktuk driver is en bekend is in de Cambodja FB groepen, ben ik bij Saren terecht gekomen. Vandaag doen we de grote cirkel, dus tempels die wat verder rijden zijn. Buiten de grote cirkel zijn er nog een paar gebieden met tempels, maar die zijn erg ver weg. Dat is bijvoorbeeld iets wat je kunt bezoeken als je een 3 of 5 dagen pas hebt. Saren mocht niet de tempels in om mij uitleg te geven, omdat hij geen officiële gids is en hij dan een hoge boete kan krijgen. Dus ik kreeg van te voren vaak al wat uitleg over de tempels. De meeste tuktuk drivers kunnen niet echt iets vertellen er over. De tempels die ik vandaag had gezien (denk aan de Pre Roup, Ta Som en Preah Khan) waren al indrukwekkend. Dit zijn nog niet eens de bekendste tempels of de grootste. Dus ik ben heel benieuwd naar morgen, wanneer ik de kleine cirkel doe met oa Angkor Wat, Ta Prohm en de Bayan tempel. Ik heb ook de zonsopgang vanaf de berg gezien. In de verte kon ik Angkor Wat zien. De zonsondergang kon spectaculairder, al vind ik dat nu ik het schrijf wel verwend klinken. Ja, dat krijg je als gewend raakt aan al die mooie zonsondergangen. Ook was ik op zoek naar een souvenir die m’n oma en opa ook hadden. Het ging om een beeld van de Bayan tempel. Saren hielp mee met zoeken en kijken of er winkels waren. We konden alleen hele dure vinden vanaf 119 dollar en degene die zij hadden betaalden ze niet meer dan 15 dollar voor. Ik ga verder op tijd naar bed, omdat ik rond 10 voor half 5 moet opstaan. Ik ga namelijk de zonsopgang bekijken bij Angor Wat.

 

Dag 2: Om 5 uur ‘s ochtend werd ik opgehaald door Saren om de zonsopgang bij Angkor Wat te zien. Ik vond het al druk bij de tempel, maar door het corona virus was het er eigenlijk nu juist rustig. Normaal gesproken kon je bij de goede plek die ik had gevonden, niet normaal zitten of staan en werd het lastig om een goede foto te maken, omdat er zoveel mensen waren. De zonsopgang viel beetje tegen, omdat de lucht wat grijzig was. Het was niet zoals de foto’s op google, maar dan heb je denk sowieso ook best wel geluk. Dat moet je dan ook niet gaan verwachten. De zonsopgang die ik had was denk ik realistischer en hoe het er vaker uit ziet. Toch was het wel gaaf om het van donker naar licht te zien worden. Op het moment dat ik de brug op wil om naar de tempel zelf te gaan, begin ik een rode zon te zien en wordt het mooier. We zijn denk ik alweer 1,5 uur verder. Angkor Wat is echt prachtig en ook zo groot. Er was zoveel te zien. Dus Saren heeft vanaf het moment dat hij me bij Angkor had gebracht echt heel lang moeten wachten. Ik heb mijn souvenir ook gevonden. Wel iets kleiner dan die van oma en opa, maar voor een goede prijs. De Bayan tempel was ook erg indrukwekkend. Er waren 54 torens met 4 gezichten (staan voor west, oost, noord en zuid). Dit verwees naar alle 54 provincies die Cambodja toentertijd had en dat alle mensen (uit alle richtingen) worden beschermd door de koning. De Ta Phrohm tempel vind ik het meest indrukwekkend. De bomen zijn honderden jaren oud, tegelijkertijd meegekomen als de tempels en zijn er ook helemaal om heen gegroeid. Het is bizar en gaaf om te zien. Wel ben ik erg moe, want de Ta Keo tempel heb ik wel gezien maar ik ben niet de trap omhoog geklommen. Ik had al veel gezien, ik was super vroeg op, het was erg heet en ik wilde wat energie bewaren voor de Ta Prohm tempel, want daar keek ik het meest naar uit. Het was een vermoeiende maar gave dag.
Saren is een aardige, eerlijke en geduldige tuktuk driver. Naast dat hij je overal brengt, kan hij ook nog wat uitleg geven over de tempels. Vergelijk het niet als met een gids die echt met je mee gaat de tempels in, maar mocht je helemaal geen gids hebben dan heb je hier ook al wat aan. Ik heb zijn toestemming gekregen om dit te plaatsen, want hij zoekt meer klanten. Het is voor de tuktuk drivers namelijk moeilijk om klanten te vinden.
Zijn whatsapp nummer: (+855) 86757894  & Facebook.
Dus mocht je nog naar het Angkor park gaan of in Siem Reap een tuktuk driver nodig hebben, neem dan contact op met hem! Hij zal heel blij met je zijn!

Hierna had ik nog 2 dagen in Siem Reap voor ik naar Phnom Penh zou gaan, maar aangezien het al zoveel foto’s zijn en de video anders ook veel te lang zou worden, maak ik daarvoor een nieuwe blog.

 

0 comment

You may also like

Leave a Comment