Home TravelAsia Kampot

Kampot

by Jessica

Het is weer tijd om Phnom Penh te verlaten. Ik ben hier uiteindelijk 1 hele dag geweest, maar het is duidelijk niet mijn stad. Ik vind dat er geen fijne sfeer is, het is er te druk (een ander soort drukte dan Bangkok), het is niet per se de mooiste stad en ik voel me hier niet op gemak als ik hier door de straten loop. Ik ga deze ochtend naar Kampot, waar ik 4 nachten zal blijven. Dit keer had ik het ticket online geboekt via bookmebus, voor het eerst na een tijdje weer. Eerst boekte ik alles online van te voren, maar uiteindelijk toen ik Laos was probeerde ik meer in de verblijfplaats zelf te regelen, omdat het allemaal prima te doen is kort van te voren. Maar na de busrit van de afgelopen keer, wilde ik gewoon weer een goede busrit. Dus had ik online gekeken naar een goede maatschappij. Ik was dit keer niet de enige toerist en de bus was gewoon stipt op tijd! Er waren wel aardig wat hobbels op de weg, maar daar ben ik inmiddels aan gewend hier in Azië. Tijdens het inchecken moest ik nog even wachten tot de kamer klaar was, dus toen had ik meteen heel goedkoop een tour naar de zoutvelden en peperplantages in Kampot en een tour naar het Bokor national park geregeld. Deze activiteiten wilde ik hoe dan ook hier doen, dus dat is fijn dat ik dat eigenlijk al gelijk kon regelen voor een goede prijs.

Daarna ben ik gaan rondlopen in Kampot en ik durfde eigenlijk (als je Angkor Wat en de musea in Phnon Penh niet meetelt) voor het eerst echt rond te lopen met mijn camera, zoals ik altijd doe. In Siem Reap en Phnom Penh deed ik dat niet graag. Ik voelde me toch erg aangekeken alsof ik de rijke toerist was en op vele plekken was het ook gewoon heel druk en chaotisch. Ik heb de hele middag rondgewandeld en tot nu toe vind ik Kampot een leuk plaatsje! Tijdens het douchen viel de stroom uit en later op de avond nog twee keer. Tot nu toe al vier keer hier in Cambodja stroomuitval gehad, al was het in alle gevallen maar van korte duur.

Dag 1: Ik heb de country side tour vandaag gedaan. Dit was wel tof. We gingen eerst langs de zoutvelden van Kampot en konden we kijken naar hoe ze hier werkten. Dit vond ik wel mooi om te zien. Daarna gingen we naar de Phnom Chhngok grot, wat van mij niet had gehoeven, maar bij tours zit er altijd wel iets bij dat je drie keer niets vindt. Iedereen dacht het alleen de tempel die er binnen was bezoeken was, dus zonder geklim en donkere smalle stukken. Maar blijkbaar was er een route waardoor je heel diep naar beneden moest in een hele donkere smalle ruimte. Als je deze niet wilde doen was er nog een, maar dat was heel veel klimmen en als nog donker. We kregen ook geen hoofdlampen, dus als je licht wilde hebben moest je dat met de zaklamp van je mobiel doen, terwijl je beide handen nodig had. Nou, ik ben gelijk weer naar boven geklommen samen met een andere vrouw. Mij niet gezien. Ik heb ook niets gemist hoorde ik daarna.
Na de grot gingen we door naar peper plantage ‘La Platation’. Kampot staat namelijk bekend om de pepers, dus dit leek me wel interessant om te zien ondanks dat ik niet spicy kan eten. Ja, ik ben al twee maanden in Azië en ik kan nog steeds niet tegen spicy eten… Inmiddels wel heel subtiel spicy, maar ik blijf toch altijd zeggen no spicy / less spicy. We gingen ook de pepers proeven, dus ik dacht eerst al: ‘shit waar ben ik aan begonnen,’ maar het was vooral poeder/fijn gemalen en er zaten serieus lekkere pepers tussen!
Daarna gingen we door naar Kep, een vissersdorpje een half uur rijden van Kampot vandaan. Een koppel probeerde alleen er voor te zorgen dat we eerder weg gingen bij de tour vanwege de warmte. Ja, het was bloedheet en ik wilde ook verkoeling, maar om nou eerder weg te gaan? We zouden sowieso rond 3 uur weer terug zijn, dus dat is gewoon een goede tijd. We kregen namelijk een uur de tijd om te lunchen en de crab market die er naast was te bezoeken. ‘Ja denken jullie echt dat we een uur nodig hebben? Is dat niet te lang?’. Nou ehm, we moeten eerst nog het eten bestellen, dan wachten tot het eten, dan nog eten en dan hebben we waarschijnlijk zelfs nog te weinig tijd voor de crab market, dus nee. Kep staat trouwens ook bekend om de krab, dus ik moest wel een gerecht nemen met krab. Daarna toen we terug waren zouden we nog naar het strand van Kep gaan, dus toen vroeg dat koppel ook al: ‘Ja, als het bezoek heel lang is nemen wij anders wel een tuktuk terug naar Kampot.’ Maar uiteindelijk was het alleen langs het strand rijden en het vanuit de bus zien, dus een strandbezoek noem ik dat niet. Kep wilde ik eigenlijk zelfstandig bezoeken, maar ik weet nog niet zeker of ik dat ga doen. Ik heb de crab market nu bezocht en het strand was heel erg druk met alleen maar locals (maar het was internationale vrouwendag en weekend). Ik kijk nog wel even waar ik zin in heb over een paar dagen. Vandaag viel tijdens het douchen weer de stroom uit. Komt het door warm water gebruik? Ik douchte niet eens zo heet. Het zal wel gewoon toeval zijn. De hoeveelheid water die uit de douchekop lijkt ook elke dag minder te worden hier in Kampot. Aan dit soort kleine dingetjes merk je dat je in een totaal ander soort land zit dan je gewend bent.

Dag 2: Vandaag heb ik het Bokor national park bezocht. Eigenlijk merkte ik hier in Azië heel weinig van het corona virus. Er worden op drukke plekken, zoals het vliegveld, wel veel mondkapjes gedragen, maar verder merkte ik het niet echt. Over een week ga ik naar Vietnam en daar zijn ze heel erg bang voor het corona virus en daarom nemen ze hele strenge maatregelen. Dus gezien ik daar bijna heen ga, houd ik alles heel nauwkeurig in de gaten op de Vietnam facebook groepen. Gezien er in Nederland (op het moment van schrijven) al 321 besmettingsgevallen zijn, begin ik er nu pas echt iets van te merken. Als het namelijk boven de 500 komt binnen deze week, is er een grote kans dat ik Vietnam niet in ga komen, ondanks het feit dat ik al twee maanden er niet ben geweest. Ze weigeren nu namelijk al mensen uit Italië, Duitsland, Zweden, Denemarken etc. Dit vind ik dus echt heel erg spannend en ik raak er gestresst van omdat het nu een kwestie is van afwachten hoe alles zich verder gaat ontwikkelen. Ik ben op het moment van schrijven nog in afwachting of mijn e-visum geaccepteerd gaat worden. Maar al zou deze geaccepteerd worden, is het nog geen garantie dat ik volgende week maandag het land in mag.
Oke ik ben weer afgedwaald tijdens het schrijven. Naast dit gedoe in Vietnam, merk ik vandaag eigenlijk voor het eerst pas meer van de maatregelen die hier in Azië getroffen worden. Bij de entree van het park moest iedereen de bus uit en moest onze temperatuur opgemeten worden. Als je temperatuur 1 graad hoger was dan 37 graden (de normale temperatuur) mocht je het park niet in. Iedereen mocht gelukkig het park in. Tot zover heb ik geen corona.
Bokor is eigenlijk maar gewoon een berg. Wat het interessant maakt om te bezoeken zijn de oude verlaten gebouwen uit het Franse koloniale tijdperk. We werden dus bij verschillende plekken afgezet om rond te lopen door deze oude gebouwen. Wel wordt hier door de Chinezen (op dit moment vanwege corona dan niet) flink gebouwd. Ik zou zelf denk ik mocht je in Cambodja zijn of binnenkort naar toe willen gaan, niet wachten met het bezoeken van dit park. Ik denk dat binnen een paar jaar de charme van de oude gebouwen weg is en dat het allemaal moet plaatsmaken voor nieuwe gebouwen. Ze zijn hier boven op de berg allemaal hotels aan het bouwen, wat ik best wel apart vind omdat er letterlijk niets is hier. Ik snap waarom je dit zou willen bezoeken, maar niet waarom je hier zou willen overnachten. De hotels die nu de afgelopen paar jaar zijn gebouwd en paar oude koloniale gebouwen die gerenoveerd zijn, zien er eigenlijk ook uit als een soort spookgebouwen. Er is geen hond namelijk en de kamers zien er vanuit buitenaf leeg uit. Gezien we boven op de berg waren, was het hier hartstikke lekker weer. Zo fijn dat het hier een stuk koeler was. Helaas terug in Kampot was het weer erg benauwd.

Dag 3: Ik ben toch met de bus naar Kep gegaan. Het was maar een half uur en ik wilde toch graag naar het strand. Ik wist ook even niet anders wat ik hier in Kampot zou doen. Een fiets huren om rond te fietsen zou toch te warm worden, dus daar had ik geen zin in. Ik ben hier in Kep op het strand geweest en ik heb hier rustig rondgelopen, gezien een paar dagen terug met de tour daar eigenlijk geen tijd voor was. De sfeer was hier nu ook anders (in goede zin), omdat het nu rustig was. Het was toen weekend en nu was iedereen natuurlijk gewoon aan het werk. Op het strand was het ook lekker rustig. Ik heb geprobeerd te ontspannen, maar ik zit toch nog te veel met Vietnam in mijn hoofd. Ik moet in principe tot morgen afwachten of mijn e-visum is geaccepteerd. Er werd gezegd dat het maximaal 3 werkdagen zou duren namelijk en vandaag is pas dag 2 van het proces (het weekend waarin ik het aanvroeg werd namelijk niet meegeteld). Dus dit is nu een gevalletje: ‘ongeduldige Jessica’. Maar ik blijf vooral de ontwikkelingen rondom Vietnam met hun maatregelen tegen corona en de ontwikkelingen in Nederland spannend vinden. Ik ben bang dat ze mijn visum niet gaan accepteren. Ik krijg het niet uit mijn hoofd, maar ik moet proberen te accepteren dat ik niks kan doen nu behalve afwachten. Ik wil mijn vliegticket ook nog niet om boeken, want voor Vietnam is in tegenstelling tot Italië of China geen negatief reisadvies. Dus als ik omdat ik meer zekerheid zou willen en als plan B naar Maleisië zou gaan, dus zou moeten cancelen of om boeken, dan krijg ik geen geld terug. Dat geld zou ik ook eigenlijk niet kunnen missen. Wel zou ik er super erg van balen als Vietnam niet door zou kunnen gaan. Hier heb ik het meest naar uitgekeken namelijk. Dit stond zo hoog op de bucketlist. Eigenlijk nog hoger dan Thailand, maar Thailand is een beter land om te beginnen als je voor het eerst naar Azië gaat dan Vietnam. Thailand is een van de beter ontwikkelde landen in Azië. Ik had na Thailand ook eerst naar Vietnam kunnen gaan (ik denk nu echt ‘waarom heb ik dat niet gewoon gedaan’), maar het is niet logisch betreft de route. Een logische route vanwege de ligging van de landen is de route die ik tot nu toe heb gedaan. Maar goed, op het moment van schrijven moet ik nog 6 dagen (in spanning) gaan afwachten hoe het zich allemaal gaat ontwikkelen.
Deze dag die ik in Kep / eind middag in Kampot heb besteed, is de laatste dag voor ik naar het eiland Koh Rong Samloem ga. Ik heb al foto’s gezien van de stranden daar en ik kan echt niet wachten tot ik daar ben. Op de foto’s ziet het er namelijk echt uit als een bounty eiland.

0 comment

You may also like

Leave a Comment