Home TravelAsia Koh Rong Samloem & Corona Stress!

Koh Rong Samloem & Corona Stress!

by Jessica

Het is tijd om naar het eiland te gaan! Vanaf Sihanoukville kun je naar twee eilanden: Koh Rong en Koh Rong Samloem. Koh Rong schijnt het party eiland te zijn en Koh Rang Samloem het rustige en relaxte eiland. Ik verblijf op de laatste. Het verblijf hier is hier wel duurder dan de rest van mijn verblijven in Cambodja. Het is zeker het dubbele van wat ik normaal betaal, maar goed ik verblijf nu wel naast een bounty strand. Tijdens de busrit kom ik een paar backpackers tegen die ik eerder in Siem Reap had ontmoet en ik leer ook weer een aantal nieuwe backpackers kennen. Al snel blijkt dat heel veel mensen met het dilemma zitten of ze nog naar Vietnam gaan of niet. De meeste die ik spreek vertelden dat ze het gingen cancelen of al hadden gedaan. Hmm… Het blijft lastig. Het is nu namelijk 11 maart en ik vlieg 16 maart.. De ristricties en de lockdown van Vietnam worden eigenlijk met de dag erger. Ik wil eigenlijk niet het risico lopen geweigerd te worden op de luchthaven of als ik word toegelaten dat ik daar niets kan bezoeken. Als je er heen gaat wil je toch de echte Vietnam ervaring hebben. Vandaag las ik steeds meer verontrustende berichten. Ik begin me al iets meer neer te leggen bij het idee dat Vietnam niet door gaat. In Nederland begint ondertussen ook alles erger te worden. Steeds meer besmettingsgevallen, wat grote invloed kan hebben op mijn toegang naar Vietnam. Ik besluit nog heel even mijn visum af te wachten. Ik had dit vandaag moeten horen of het was goedgekeurd, maar nog steeds niets gehoord. Maleisië schijnt nog veilig te zijn, dus wellicht is dat een optie.
In ieder geval, we komen met de bus door Sihanoukville. Vanaf hier moeten we namelijk de ferry naar Koh Rong Samloem nemen. Alles wat er over de stad werd gezet. Zorg dat je hier niet een dag hoeft of een nacht hoeft te besteden. Het is een grote bouwput en vreselijk om te zijn. Sihanoukville wordt door de Chinezen vol gebouwd met casino’s en hotels. Waarschijnlijk over een jaar of 10 zal Sihanoukville er met de gebouwen daarentegen wel tof uit zien, maar nu is het een grote verschrikking. Gelukkig ben ik er snel weg. Eenmaal op het eiland aangekomen, word ik bij een andere pier afgezet dan ik had verwacht. Ik had mijn hotel geboekt die 5 minuten lopen was van de pier om gedoe te voorkomen, maar blijkbaar zijn hier echt heel veel pieren. Eerst denk ik shit man, heb ik weer, Maar het prachtige witte zand en het super blauwe (warme) water doet het al snel vergeten. Om met de taxi boot naar mijn hotel gebracht te worden, moet ik met tas en al door het water lopen om bij de boot te komen. Als ik nu maar niet omval haha, dan ligt alles in de zee. Wauw, het is hier echt een paradijs en er hangt hier inderdaad een leuke relaxte sfeer. Bij mijn hotel is een bar, blijkbaar een van de weinige bars die ‘s avonds tot laat open is. Ik kreeg eerst een kamer die er zo goed als naast zat, maar heb er een op verzoek gekregen die wat verder weg was. Ik vind het niet erg om de muziek te horen (ze draaien leuke muziek namelijk), maar ik wil wel m’n oordoppen in kunnen doen en dat ik dan daadwerkelijk ook niets meer hoor (het doel van oordoppen dragen tijdens het slapen). Ik zat daar ‘s avonds aan het strand te chillen en gebruik te maken van de wifi. Mijn eigen internet werkt hier voor geen meter en in de kamers is geen wifi. Ik moet voor bereik toch echt naar buiten nu. ‘s Avonds was er ook een vuurshow, dat was wel tof. Het begon wel veel later dan ze zeiden, maar goed. Ik leerde er ook twee Nederlandse meiden kennen. Ook kwam ik het Duitse meisje uit Laos nog tegen op het eiland. Alleen op een gegeven moment zit ik daar weer alleen nadat zij weg waren, en heb ik meerdere keren ‘sjans’ gehad met dronken Cambodiaanse mannen die daar bij die bar werkten. Of ik daar blij van moet worden..  Ik voelde me er nou niet echt bepaald op gemak bij. Eentje was gewoon echt dronken, maar liep snel weg. Een man begon over plankton bekijken skinny dipping (flikker op) en een andere man over boom boom. Toen stond ik op het punt om weg te lopen (zat nog even te appen met het thuisfront), maar toen liep hij ook al weg. Pfff, als ik hier ‘s avonds rustig zonder dronken mannen wil zitten moet ik niet hier zijn. Dat wordt zoeken naar een ander plekje met wifi.

Dag 1: Ik cancel Vietnam. Ik ga het risico niet nemen. Mijn visum is goedgekeurd en heb ik via de mail binnen gekregen. Maar ik ga er niet heen. De aantal besmettingen in Nederland stijgen per dag met minimaal 50 gevallen. Eerst was het rond de 60 er bij, de dag er na iets van 120 nieuwe gevallen. Tegen de tijd dat het maandag is, mag ik waarschijnlijk het land niet meer in. Ik probeer via de mail contact te krijgen met Vietnam Airlines, maar het is daar zo druk dat ik niets hoor. Ik raak een beetje in paniek en ik raadpleeg hulp bij het thuisfront. Ik kan zelf niet bellen, omdat ik hier geen bereik heb en overalk bij de recepties waar ik vraag of ik kan bellen wordt gezegd dat het niet kan. Waarom ben ik altijd als er wat is op plekken zonder of zeer slecht bereik?? Mijn oom offert zich op om Vietnam Airlines vanuit Nederland te bellen om te cancelen. Hij komt er niet door heen, maar hij vindt wel iets over een refund. Sander is gelukkig vroeg klaar met werk en probeert ook te bellen voor mij. Hij komt er wel doorheen en vertelt dat het is geannuleerd. Op hoop van zegen. Nee, maar wat ben ik blij met het digitale tijdperk dat ik nog makkelijk contact met thuis kan hebben. Ik ben hun echt dankbaar. Dit scheelt me weer een hoop gestress. Ik heb wel alvast een vliegticket naar Kuala Lumpur geboekt voor as maandag. Ik ga toch naar Maleisië.
Vandaag heb ik niet veel gedaan naast het regelen van Vietnam en Maleisië. Ik ben bij Sacaren Bay beach gebleven, het strand waar mijn hotel ligt. Dit is echt het strand met het meest witte zand dat ik tot nu toe ooit gezien heb. Het is prachtig. Heerlijk om hier te kunnen relaxen en op het strand te kunnen liggen. Het water is ook echt heerlijk warm en ook zo helder.  Inmiddels heb ik voor ‘s avonds ook een fijnere plek gevonden met wifi waar ik niet lastig gevallen word.

Dag 2: Vandaag ben ik op Lazy Beach geweest, ongeveer 25 minuten lopen vanaf waar ik verblijf. Het is een klein eiland en dit strand is letterlijk aan de andere kant, dus eigenlijk eigenlijk even naar de overkant. Om er te komen moet ik eerst door een soort jungle gedeelte lopen. Ook bij Lazy beach is de zee prachtig en heerlijk om in te zwemmen. Ik kwam de zorgen van Vietnam eindelijk van me af zetten en ik kan eindelijk goed genieten van het eiland. Dat deed ik gisteren wel, maar ik had toch ook veel last van stress. Dit zijn wel de eerste momenten waarbij ik echt iets van corona merk. Voorheen was het voornamelijk op vliegvelden en drukke plekken mondkapjes. Laatst al bij het Bokor national park in Kampot een temperatuurmeting, nu het gedoe met Vietnam. De situatie in Nederland wordt ook alleen maar erger. Mensen zijn aan het hamsteren als een malle en dat slaat helemaal nergens op, gezien alles op voorraad is en geleverd wordt. Maar wat ik hoor en lees raakt heel Nederland in paniek. Ik krijg al meer berichten of ik niet beter terug kan komen naar Nederland, maar als ik het zo lees vraag ik me af in hoe verre het daar beter is. Vietnam weigert vanaf 16 maart (de dag dat ik er heen zou gaan) alle visums. Ik zou dus hoe dan ook geweigerd worden, het is een goede keuze geweest dit te cancelen.

Dag 3: ‘s ochtends relax ik weer op het strand en later op de dag heb ik een snorkel / plankton tour. Je schijnt hier ‘s avonds het plankton licht te kunnen zien geven. Ze wilden de tour eerst cancelen, omdat het bewolkt was. Maar aangezien ik morgen vertrok en ze ook geen klanten wilden verliezen, ging het toch door. Ik was samen met een ander iemand. Zo wat een privé tour. Van de tours in Cambodja moet je niets verwachten trouwens. De tour was tot 21:00u ‘s avonds en avondeten zat er niet bij.  Het enige was 2x een biertje… Niet eens normaal water. ‘ s Middags hebben we gesnorkeld en dat was wel een mooier stuk koraal dan in Thailand. Hier was nog wat koraal met kleur. Niet veel, maar het was hier nog meer in tact dan in Thailand. Dat was wel gaaf. Daarna was het wachten tot de zon onderging, dus gingen de mannen die de boot bestuurde vissen. Dus wij moesten ook mee vissen. Daar ben ik snel mee op gehouden, ik heb er het geduld niet voor. De vis die gevangen werd, werd ook gebakken op de boot. Ze deden de vis in een leeg blikje en daarna op het vuur. Het was alleen niet genoeg als avondmaaltijd, dus eerder dat we terug waren op het eiland had ik best wel veel trek. Daarna gingen we toen het donker was in de zee zwemmen en snorkelen. De plankton was namelijk alleen in het water te zien als je er in zat en wanneer je bewoog. Het was niet blauw, maar wit. Maar terwijl je bewoog, begon je meer lichtjes te zien. Het was niet vast te leggen op beeld, maar het was wel heel gaaf en bijzonder!!
Eenmaal terug worden we weer midden in de zee afgezet. Toen we de boot op moesten, toen de tour begon, kon je nog zien waar je liep. Nu was het donker en hopen dat de grond niet ineens een stukje dieper was..Ik kom aan bij het strand waar de restaurants zijn. Het voelde een beetje als een ‘Ex on the beach’ momentje, waarbij de ex ‘plots’ uit de zee komt. Mijn kont was natuurlijk door het lopen in de zee vanuit de boot nat geworden, maar ja, omkleden en douchen eerst was geen optie. Ik kon alleen maar aan eten denken.

Ik denk wel dat ik hier allergisch voor iets ben, want ik blijf jeuk houden op mijn benen. Misschien toch omdat het hier minder ontwikkeld is, het water toch minder schoon en daarmee wordt ook alles gewassen. Dus wellicht komt het daardoor? Dat ik al 2 maanden elke dag in de warmte ben helpt met mijn huid ook niet mee.

Dag 4: Ik ga het eiland verlaten, omdat ik terug moet naar Phnom Penh omdat ik de dag hierna naar Kuala Lumpur ga. Tijd om afscheid te nemen van dit paradijselijke eiland. Ondanks de paar momenten dat ik even in de stress zat vanwege Vietnam etc, heb ik hier goed kunnen rusten.
Het wordt een lange reisdag vandaag. Eerst ben ik met de ferry naar Sihanoukville gegaan. Ik vond het eerst een beetje vaag, want tot een paar minuten voor de vertrektijd was ik daar als enige persoon. Ik dacht eerst klopt het wel allemaal. Uiteraard klopte het allemaal. Later had ik in Sihanoukville de bus. Dit werd een lange zitrit. Ik voelde me niet altijd veilig in de bus. Ze rijden hier als enorme gekken in Cambodja. Man, man, man. Ik denk dat de buschauffeur een dier over heeft gereden of over een gat reed, want er was een hele grote klap. Daarna doorgereden alsof er niets aan de hand was. Ook waren er meerdere keren bijna botsingen met andere auto’s of scooters. Ik ben blij als ik uit deze bus verlost ben. ‘s Avonds om 20:00u kom ik aan in Phnom Penh en ik moet nog avondeten. Bij het hostel waar ik verblijf, is een leuke sfeer en er is eten, dus een win win situatie. Het was spotgoedkoop, €5,40 voor een tweepersoonsbed en een eigen badkamer. Waarom ben ik de eerste keer in Phnom Penh hier niet verbleven? De afgelopen week is overigens wel de eerste keer echt geweest dat ik wat van corona hier in Azië merk. Eerst waren het alleen mondkapjes, maar laatst moest ik al de bus uit vanwege een temperatuur meting, Vietnam dat niet door gaat vanwege corona en toen ik vandaag de bus in ging moest ik eerst mijn handen desinfecteren en bij aankomst in het hostel ook.
‘s Avonds spreek ik Sander en mijn vader op Skype en terwijl we skypen, wordt bekend gemaakt dat de scholen en restaurants verplicht dicht moeten in Nederland. Veel vluchten vanuit en naar Nederland worden geschrapt. Ik begrijp wel waarom mensen zeggen of het niet verstandiger is om al naar huis te gaan. Steeds meer landen hebben een lockdown en je wilt ook niet in een slechter ontwikkeld land komen vast te zitten. Maar toch wil ik mijn reis proberen voort te zetten. Ik wil nog naar Maleisië en Indonesië, daar schijn ik nog te kunnen reizen. Daarna kom ik naar huis. Het wordt hoe dan ook eerder dan gepland en ik moet er rekening mee houden dat het al helemaal niet gaat lopen zoals ik had gehoopt. Maak je om mij geen zorgen, maar pas eerder goed op jezelf en let goed op je eigen gezondheid!!

0 comment

You may also like

Leave a Comment