Home TravelAsia Op naar het noorden: Chiang Mai!

Op naar het noorden: Chiang Mai!

by Jessica

Op woensdagavond heb ik de nachtbus vanuit Kanchanaburi naar Chiang Mai genomen. Dit is een lange reis van +/- 12u. Het slapen lukte uiteindelijk wel redelijk. Het verbaasde me, want toen ik het vliegtuig zat kon ik totaal niet slapen. Daar was ik nu ook een beetje bang voor. Gelukkig was dat niet het geval.
De bus komt ‘s ochtends een uur en een kwartier eerder aan dan gepland, namelijk om 5:45u al in plaats 7:00u. Op het moment dat ik aan kom bij mijn hotel is de receptie er nog niet. Ik had sowieso niet verwacht dat ik kon inchecken, maar wel dat er iemand aanwezig was bij de receptie. Uiteindelijk hebben de locals de eigenaar kunnen bereiken en kwam hij voor mij even de deur open doen zodat ik mij in ieder geval kon omkleden en mijn spullen achter kon laten. Wel grappig om te zien dat elke bestemming zijn eigen vervoer heeft. In Bangkok heb je de tuktuk wagentjes en de groene/gele taxi’s, in Kanchanaburi is de tuktuk een scooter met een zijwagentje en de taxi een grote wagen met open banken. In Chiang Mai is de taxi ongeveer hetzelfde, maar worden deze de Songtaew genoemd en werkt het ook ietsjes anders dan de taxi in Kanchanaburi.

Omdat ik zo vroeg in Chiang Mai ben (nog eerder dan gepland) zoek ik nog wat eten en besluit ik de Doi Sothep Tempel te bezoeken. Deze ligt bovenop een heuvel en heeft ook een hoge trap om naar boven te klimmen. In de tijd dat ik hier in Thailand ben, heb ik al aardig wat work-outs gehad.

Ik voel me vandaag alleen niet geweldig, een beetje een dipje. Ik besef hoe goed ik het thuis heb en hoeveel mijn omgeving mij lief hebt. Ja, ik mis iedereen en een klein beetje heimwee. Ik denk dat het vandaag vooral door de lange reis komt, het feit dat je ‘s ochtends weer lang moest wachten om je spullen te kunnen dumpen, een nieuwe omgeving en je kent hier niemand. In Kanchaburi ontmoette ik elke dag nieuwe mensen en vooral de laatste twee dagen in het guesthouse, dus als je elkaar zag had je weer gesprekken met elkaar. Nu ken ik weer niemand en tot nu toe nog geen mensen gespot in het hostel. Het hostel heeft ook geen restaurant (ontbijt kun je bij de markt vlakbij halen of evt bij de 7/11 supermarkt), dus het zal ook hier denk niet echt gaan gebeuren. In Kanchanaburi ontmoette ik dus ook de laatste paar dagen vooral door dat ik in het restaurant bij het guesthouse zat te ontbijten. Ik vond het jammer dat ik deze dip had, want ik heb hele mooie tempels gezien vandaag en zelfs een kookcursus bij Mama Noi gedaan. Bij Mama Noi was ik de enige die alleen was, de rest van de groep was een hecht gezin uit Egypte. Als je op dat moment een klein beetje heimwee hebt, helpt dat niet mee. De kookcursus is wel een aanrader trouwens. Super lekkere gerechten ga je klaar maken en ze nemen je ook mee naar de markt en hun eigen tuin om je kennis te laten maken met de ingrediënten. Als ik ooit naar Thailand zou gaan, wilde ik daar graag in Chiang Mai een kookles volgen. Dat heb ik nu dus eindelijk gedaan! Ondanks het dipje, was het wel leuk doen en heb ik geen spijt van de kookles. Ik hoop alleen wel dat de dip verdwijnt, want ik wil mijn droom niet opgeven. Sowieso naar mate ik langer weg ben, zullen er moeilijke momenten komen. Dus dit maakt me wel sterker.

De tweede dag in Chiang Mai: ik voel me alweer wat beter. Vandaag was mijn plan om naar de Bua Thong watervallen (ook wel de sticky waterfalls genoemd), omdat je op deze watervallen letterlijk kunt lopen en klimmen. Alleen gezien ik alleen was, was het erg duur om daar te komen met een red car (dit zou me voor het vervoer 30 tot 60 euro gaan kosten), want ik wilde die ochtend voor ik iets ging doen echt eerst een pakket naar Nederland sturen. Dus ik was ook iets te laat om te kijken voor een tour (tenminste ik had de avond van te voren wel iets gezien, maar dan moest je super vroeg weg en kon ik dat pakket niet versturen). Je kon ook via scooter gaan, maar het verkeer in het centrum is best wel druk. Met de scooter is het ook nog eens ongeveer 2 uur rijden ipv iets langer dan een uur met de auto. Ze rijden hier heel anders, ze rijden hier links en de wegen zijn hier niet vlak zoals Nederland. Nee, je zit in het noorden en berg/heuvel gebied. Een scooter hier in is feite een motor en moet je dus eigenlijk een motor rijbewijs hebben. Ik heb een internationaal rijbewijs en ze geven hier scooters ook gewoon aan je mee. Maar als ik een ongeluk krijg ben ik niet verzekerd. Mede hierom en door het onvoorspelbare verkeer hier, durf ik het nog niet aan om een scooter te rijden. Bij deze is Sander ook verplicht om samen een keer naar noorden van Thailand te gaan haha! Van de hostel eigenaar kreeg ik als advies dus niet naar deze watervallen te gaan alleen, maar in plaats daar van het Royal Park Rajaprujek bezoeken. Dit is een enorme bloemen tuin, dus hier was ik ook wel even zoet. Vooral veel orchideeën hier, m’n favoriete bloem. Daar kwam ik er ook achter dat het met een grab taxi ongeveer 15 minuten rijden was om naar het Grand Canyon Water Park te gaan. Dit was eerst een verlaten steengroeve volgelopen met water. Toeristen gingen hier stiekem (illegaal eigenlijk) in springen en daarom is er een waterpark van gemaakt. Ideaal als je even de warmte wilt ontsnappen en wat koelte wilt op zoeken.
Maar ik heb dus ook een pakket naar Nederland gestuurd. Een paar dingetjes die ik toch niet ga gebruiken hier. Ook had ik op de Floating Market in Bangkok al een aantal souvenirs gekocht en in Chiang Mai kwam ik ook een paar toffe dingen tegen, maar in combinatie met de paar andere gekochte souvenirs te onhandig om mee te nemen voor de komende weken/maanden. Dus ik dacht laat ik dat nu maar alvast doen, dan heb ik Thailand betreft de souvenirs ook wel gehad. Dan koop ik in Laos wel weer een paar nieuwe. Voor Sander dus een soort verrassingspakket wat er allemaal in gaat zitten. Sorry Sander, ons huis gaat net als oma en opa ook een museum worden haha!

Op de derde dag in Chiang Mai ging ik als een aapje door de jungle ziplinen. Ziplinen wilde ik altijd al een keer gedaan hebben, maar het is niet iets wat ik zomaar zal doen. Ik had al lang geleden positieve dingen gelezen over Eagletrack, dus ik heb bij hun gekozen voor het silver package. Dit was eng en gaaf tegelijk. Je bent ongeveer zo’n 40-50 meter boven de grond en zwiept zo van de ene kant naar de andere kant. Ook moet je over smalle bamboe bruggetjes lopen waarbij je goed je evenwicht moet behouden. Ook moesten we 2 keer van grote hoogte naar beneden abseilen. Nou toen scheet ik wel in m’n broek hoor. Maar het was wel heel gaaf! Toen het afgelopen was dacht ik namelijk wel: ooh had nog wel meer gewild. Eagletrack zit midden in de omgeving van Mae Rim. Je zit door jungle en dat is tijdens het ziplinen zo gaaf om te zien! ‘s Middags heb ik het rustig aan gedaan en einde van de middag ging ik naar de zaterdag weekend markt, die zoals de naam al zegt alleen op zaterdag is.

Op mijn laatste dag in Chiang Mai had ik een super toffe tour gedaan naar Doi Inthanon National Park. We waren met een groep van twee, dus daardoor konden we veel aandacht van de tourguide krijgen. Als in veel meer informatie en diepgang op al onze vragen. De tourguide die ik nu heb gehad, is een van de beste die ik heb gehad. Hij weet zoveel over alles en weet dat ook een op een goede manier over te brengen. Ook probeerde hij te voorkomen dat we tegelijkertijd met de andere tourgroepen aan zouden komen, dus uiteindelijk waren we altijd als eerste en hadden we de ruimte voor onszelf. We hebben twee watervallen bezocht, we hebben een hilltribe bezocht, we zijn op het hoogste punt van de berg in het noorden van Thailand gweest, we hebben door het woud een wandeling gemaakt en tot slot de Twin Pagodas en een hilltribe markt bezocht. We bezochten dus een Karen hilltribe. Er zijn nog maar 7 hilltribe groepen in Thailand te vinden. Dit was een white Karen hilltribe. Vrouwen die in deze tribe single zijn moeten witte kleding dragen, vandaar de naam. In het noorden van Thailand is er het Royal Project Foundation. Deze organisatie ondersteunt hilltribes om er voor te zorgen dat ze beter kunnen leven, gezien er steeds minder hilltribes overblijven. Door deze organisatie worden bijvoorbeeld de producten die ze maken geïmporteerd naar verschillende gebieden voor verkoop. Het was een hele diverse dag, ook wel fijn om dan even uit de drukte van een stad te zijn. De tourguide was echt een goede. Door dat we maar met een groep van 2 mensen waren, voelde het ook niet als een verplichting om overal naar toe gaan omdat het van de tourguide moet. Maar het was een beetje alsof het een vriend van ons was die ons toffe dingen liet zien.  Ik vind het jammer dat ik Chiang Mai alweer ga verlaten, want waarom leer je altijd op je laatste dag ineens mensen kennen? Dan voel je je eindelijk een beetje thuis en dan ga je weer. Natuurlijk heb ik dat allemaal zelf in de hand, maar er is hier in Thailand zoveel te zien en te doen dat ik mijn tijd ook goed wil benutten. Ik ga de volgende ochtend met de bus naar Pai toe, dit schijnt ook een super prachtige omgeving te zijn. Wel allemaal het beste te bereiken per scooter. Maar ik hoorde vandaag tijdens de tour ook dat er genoeg travel agencies zijn en je er ook dagtours kunt boeken. Ik wacht het morgen even af. Ze zeggen wel dat Pai goed is om te beginnen met scooter rijden, omdat het er rustig op de weg is. Maar het is geen vlakke grond, heel veel bochten en je moet veel bergen op en omlaag. Dus ik weet het nog niet.. Ik voel me er eigenlijk niet goed bij en ergens dan ook zonde van mijn geld dat ik dan een internationaal rijbewijs heb gehaald. Maar goed, ik ben voorlopig nog niet weg uit Azië, dus wie weet als ik meer gewend ben. Ik heb in ieder geval wel veel zin in Pai.
 
0 comment

You may also like

Leave a Comment