Home TravelAsia Tijd om naar de eilanden te gaan: Koh Phangan & Koh Tao!

Tijd om naar de eilanden te gaan: Koh Phangan & Koh Tao!

by Jessica

Het is tijd om naar de eilanden te gaan! Eerst ga ik een aantal dagen naar Koh Phangan, daarna een aantal dagen naar Koh Tao. Ik reis vanaf Khao Sok naar Koh Phangan. Eerst moet ik met de bus en vanaf Surat Thani Donsak pier met de ferry naar Koh Phangan. Eerst besluit ik toch weer te lopen naar het busstation in Khao Sok. Het was dit keer beter te doen, omdat ik de weg wist en het was nog niet super warm. Het is toch goed voor me om te lopen, ondanks dat zware gewicht. Ik moet toch al een beetje oefenen voor als ik een vulkaan ga beklimmen op Flores of Java aan het einde van de reis. Bovendien wordt je lui van de bussen en taxi, dus lopen is goed voor me. Nadat ik met de ferry aan kom op Koh Phangan, word ik overladen door taxi’s en motortaxi’s. Als ik een privé taxi zou regelen via mijn hotel zou dit mij 800 baht kosten (bijna 24 euro). Nu ging ik met een motor taxi (eigenlijk gewoon het eerste en beste wat ik tegen kwam, ik wilde gewoon zsm naar het hotel) voor de helft van de prijs. Nog steeds te veel geld, maar altijd nog beter dan 800 baht. Maar een motor taxi, dat lees je goed. Dat deed deze mevrouw gewoon met mijn grote backpack met mij ook nog eens achterop. Dat was me weer een ervaring. Wat een mooie rit met alle palmbomen langs de weg en zo fijn om die wind zo te voelen terwijl je achterop zit. Hoe ze dat doet met mijn grote backpack tussen haar benen, geen idee, maar ik doe het haar niet na.

Koh Phangan staat bekend om de full moon parties. Ik ben er niet wanneer dit er is, volgens mij wel een half moon party. Maar het lijkt me alleen niet leuk en het was ook niet de reden waarom ik naar Koh Phangan wilde. Ik ben verder ook niet echt iemand die vaak naar feestjes gaat, al vind ik het op z’n tijd wel eens weer leuk.  Als ik toch ooit naar een full moon party zou gaan lijkt me dat tof met een groep mensen of gewoon met mijn zus, want zij zou dat wel een keer willen meemaken. Het hotel waar ik verblijf is wat duurder dan de andere hostels waar ik tot heb overnacht (op uitzondering van Pai dan), maar ik vond dat als ik naar de eilanden ging ik wel iets luxers mocht. Het hotel ligt wel erg afgelegen, je hebt hier verder geen supermarkt of andere restaurants (behalve die bij het hotel) in de buurt. De locatie is wel prachtig, gelegen aan het strand. Dat was ook de reden waarom ik het boekte. Ik durf hier geen scooter te rijden, want de wegen zijn hier totaal niet vlak. Vooral vanaf de helft naar mijn hotel toe.  Als ik vanaf mijn hotel direct naar een ander strand wil kost dit voor mij een richting 1200 baht (tenzij je dus met meerdere mensen zou rijden, dan is het uiteraard goedkoper). Maar er is wel een optie om 10u ‘s ochtends de taxi naar pier te nemen voor 200 baht, zodat je op de pier verder kunt zoeken naar een taxi. Dit is hoe dan ook, hoe omslachtig het ook is, de goedkoopste optie. Het strand bij mijn hotel is wel mooi, niet het helder blauwe water, maar met de rotsen er naast wel erg mooi. Mijn bungalow ligt naast het begin van de rivier die naar het strand loopt, dus er zitten hier wel veel dieren. Veel grote hagedissen, salamanders en muggen. Gelukkig is er bij mijn bed een hele goede klamboe.

Eerste echte stranddag: Koh Phangan heeft vele mooie eilanden en omdat ik hier maar 3 dagen echt te besteden heb wil ik er het beste uit halen. Gezien mijn hotel erg afgelegen ligt, wat prima is voor een dagje, maar ik wil wel wat kunnen zien. Ik neem de taxi van 10u. Vanaf de pier nog even onderhandelen, want op dit tijdstip zijn er amper mensen om de taxi mee te delen. De ferry is nog niet aangekomen, maar ik heb geen zin om daar op te wachten. Een aardige taxi chauffeur helpt me en er valt nog wat te onderhandelen over de prijs. Ik krijg ook tips over de beste tijdstippen om kans te maken op een gedeelde taxi.

Ik ga naar Mae Haad Beach en hiernaast ligt het eiland Ko Ma. Tijdens de eb ontstaat er een wandeldpad en kun je naar het eiland lopen. Toen ik aan kwam stond het water al wat hoger, dus het pad was niet te zien. Maar er naar toe lopen was nog steeds mogelijk. Eenmaal terug stond het water nog hoger en werd het al iets lastiger. Gelukkig had ik mijn spullen in een dry bag gedaan. Die had ik in Khao Sok voor de tour gekocht en het leek me wel handig om sowieso te hebben voor als ik stranddagen heb. Dit is een mooi strand en ik heb hier uit mijn grootste verse kokosnoot gedronken! Wel blijk ik best wel verbrand te zijn. Ik had me toen de zon fel scheen een paar ingesmeerd, maar op een gegeven moment was er bewolking en was ik heel naïef wat lakser met smeren. Nou, dat heb ik geweten hoor. Vooral mijn rug. Dat is nogal een karwei, want ik kan er moeilijk bij. Ik moet maar wat meer yoga oefeningen gaan doen…
Er was zelfs 5 minuten regen, maar super zachtjes. Iedereen gelijk vluchten van het strand, sloeg nergens op. Het was super zacht en zo voorbij. Uiteindelijk blijf ik nog rondom de pier rond hangen, omdat je hier ook de Phantip night market hebt. De taxi chauffeur van vanochtend heeft me inmiddels vandaag al 3 keer geholpen. Eigenlijk ook zodra ik bij de pier loop of een andere taxi chauffeur me aanspreekt, komt hij er aan en helpt hij me ook. ‘s Avonds eenmaal terug in het hotel begint het hard te waaien en keihard te regenen. Maar dan ook echt hard, gelukkig zit ik binnen op mijn kamer.


Dag 2: Ik ga naar Secret Beach, wederom de 10u taxi. Ik zag trouwens heel random tijdens het ontbijt een varken het restaurant in lopen. Ik had een adres gevonden van fietsverhuur, iets wat nogal uniek is op dit eiland, want je kunt nergens een fiets huren. Alleen maar scooters/ motoren. De fietsverhuurster blijkt de hele dag niet thuis te zijn, hoor ik later van een vrouw aan de overkant. Vaag, zet dan neer dat je gesloten bent. Haar kind van een jaar of 8 was wel gewoon thuis, maar die kon natuurlijk geen Engels. Kut, ik moet mijn plan wijzigen. Ik wilde namelijk goedkoop naar het strand toe en ik ben en blijf een Nederlander die graag alles fietsend doet. Ik doe een poging tot scooter huren, ik had de weg namelijk gisteren al voor een deel gezien en dacht hmm misschien dan toch proberen. De eerste scooter zaak: eigenaresse is niet aanwezig, wel haar broer die een sleutel kan geven (de zaak was verder gesloten). Maar het klonk niet echt alsof ie wat van scooters af wist. De tweede scooter zaak: de man raadt mij een normale scooter onder de 125 cc aan (iets wat sowieso voor mij, het rijbewijs dat ik heb en de verzekering) al beter is, alleen bij hem zijn er niet. Een paar meter verder op naar de volgende: de kleine scooters zijn al verhuurd. Een vrouw naast deze zaak heeft er nog een. Ik vraag om een uitleg gezien het langer dan een jaar geleden is dat ik een paar keer op een brommer heb gereden. Gewoon een simpele uitleg en de vraag of ze het voor kan doen + dat ik een testritje kan maken. Als ik het namelijk goed uitgelegd weer heb gekregen, het even is voor gedaan etc dan snap ik hoe het werkt. Nou, dat was moeilijk hoor. Dat kon ze niet doen, dus ze wilde me de scooter niet uitlenen. Nou, zak dan maar in een emmer stront met je scooter. Uiteindelijk beland ik dus toch weer bij de taxi en het is weer dezelfde als gisteren. Toen ie mij zag kwam ie me gelijk helpen. Mijn rode haar is nogal een opvallende verschijning blijkt maar weer.
Ik ga naar het mooie Secret Beach en blijf daar een aantal uurtjes en ik eet daar wat. Daarna besluit ik naar Haad Salad beach te lopen. Een half uur lopen. Ik dacht dat is goed voor mijn conditie, want van alle taxi’s etc word je ook maar lui en op gegeven moment kom ik in Indonesië en wil ik een tocht naar een vulkaan maken. Dus dan moet er toch geoefend worden. Nou, dat was nog best een uitdaging. Zoals ik al zei de wegen lopen hier niet vlak. Ik heb het gered, helemaal bezweet en uiteindelijk was ik bij het strand. Het was heel mooi maar ik heb er niet optimaal van genoten.
Ik moet sowieso bekennen dat de stranden wel gewoon echt veel leuker is met goed gezelschap. Ik geniet er zeker van en ik kom ook tot m’n rust als ik eenmaal op bestemming ben, maar het is toch veel leuker samen.

Mijn laatste stranddag in Koh Phangan. Ik had eigenlijk geen zin om weer de taxi van 10u te nemen om naar een ander strand te gaan. Het kost gezien ik alleen reis en geen scooter durf te rijden in m’n eentje best wel veel. Ik was al wel van meer kosten uit gegaan op de eilanden, gezien het hier wat duurder is. Maar zo loopt het toch wel op. Het strand bij mijn hotel is erg mooi, zeker met de rotsen er naast. Alleen sinds die avond van de harde regenbui is de zee nogal wild en met grote golven en sterke stroming. Er was een gezin die hun kleine kinderen daar in lieten zwemmen, zelf niet opletten en dat een medewerker van het hotel een van die kinderen uit de zee moest halen. Ik was er niet bij, maar dat hoorde ik van een de andere hotelgasten. Man, man, man, als je kinderen hebt dan hoor je op hun te letten en zeker bij dit soort plekken. In ieder geval, niet echt ideaal om nog even lekker te kunnen zwemmen. Dus ik neem toch wel de 10u taxi en besluit naar Leela Beach te gaan. Een strand dat me erg mooi leek en stiekem nog wel hoopte te kunnen zien. Het strand was toch wel de mooiste en de fijnste om te zwemmen waar ik tot nu ben geweest op Koh Phangan! Absoluut geen spijt dat ik toch nog naar een ander strand ben gegaan. Het is alleen een gedoe om van mijn hotel naar de stranden te gaan en weer terug. Ik neem dus de 10u taxi naar de pier, dit scheelt me 1000 baht. Dan moet ik nog een taxi naar het strand zelf. Als ik terug wil moet ik weer eerst naar de pier. Direct naar mijn hotel is namelijk echt te duur, omdat het uit de richting ligt. Dan van de pier naar mijn hotel. Rond 18:00/18:15 komt een grote ferry aan, dus daar wacht je dan op, zodat je een taxi kan delen. Wil je eerder of later, is de kans zeer groot dat je alleen de taxi terug moet nemen, wat aanzienlijk duurder is. Of je moet zin hebben om een half u of een uur zelfs te wachten tot iemand er bij komt. Vandaar dat de tijden wanneer de ferries aan komen het beste zijn, want dan zijn er veel mensen die een taxi nodig hebben. Anders niet. De bekende taxi chauffeur spot me met de terugweg weer en wilt me uiteraard weer helpen haha! Van mijn nichtje Lisanne kreeg ik trouwens een filmpje opgestuurd waarbij mijn familie een voor een mij begroet. Super leuk was dat, dat deed me echt goed om iedereens gezicht weer te zien en hun stemmen te horen. Ik heb ook met Sander en zijn moeder video gebeld. Terwijl we aan het videobellen waren werd ze gebeld door mijn schoonoma. Dus de huistelefoon op luidspreker en zo heb ik ook met mijn schoonoma gepraat. Super leuk!

Koh Tao

Het is maandagochtend en ik ga nu naar Koh Tao. Ik zou in eerste instantie een prive taxi hebben naar de pier toe om 7:30u. Dit zou hoe dan ook 800 baht kosten. De avond van te voren kreeg ik te horen dat er nog een koppel was uit een resort dichtbij die ook naar de pier moesten, maar dat zou wel al om 7:00u zijn. Het nadeel hier van was nog eerder opstaan en het ontbijt was nog niet beschikbaar. Maar ik kon de avond van te voren het al bestellen en op het moment dat ik zou worden opgehaald, zou het klaar zijn en kon ik het brood meenemen. Het voordeel van 7:00u was, dat de kosten nu door 3 personen zou worden gedeeld. 266 baht zou het dan zijn in plaats van 800 baht, en uiteindelijk kostte het mij 200 baht, want het andere koppel was zo blij dat ik onverwachts mee was en dat ze daardoor goedkoper uit waren, dat ze iets van mijn deel hadden betaald! Vanaf de pier neem ik met Lomprayah de catamaran naar Koh Tao, een speedboot. Na een uur varen kom ik aan op het eiland. Hoewel mijn hotel niet gelegen is aan het strand, vind ik deze stiekem wel mooier/fijner dan de vorige. Het hotel van Koh Phangan was wel heel mooi en tof gelegen aan het strand, maar het was echt heel erg afgelegen. Je had er gewoon niets in de omgeving, geen supermarkt, winkeltjes of andere restaurants.  Het hotel op Koh Tao ligt in Sairee Village waar ook Sairee Beach ligt. Dit is een levendig plaatsje met veel backpackers. Ik vind het hier bij aankomst gelijk al heel erg gezellig. Veel restaurants, veel winkeltjes, het strand is ongeveer 6 minuten lopen en alles in bij me in de buurt. Ik moest alleen toch nog al voor een tweede keer naar het postkantoor. Ik had een paar souvenirs en een paar kledingstukken gekocht en m’n backpack was toch ineens al wat zwaarder. In Laos wil ik geen pakket versturen, omdat de kans dat het daar blijft liggen groter is. Het is er minder ontwikkeld. Als ik zou wachten tot Cambodja, zou dat nog een maand duren. Dus m’n oma en opa zeiden: ja probeer het dan toch nog wel in Thailand, kort voor je naar Laos gaat. Ik had ontdekt dat de postkantoren gesloten zijn op de momenten dat ik in Bangkok ben (ik kom er donderdag pas ‘s avonds aan, de dag er na doe ik een dagtrip naar Ayutthaya en de ochtend er op moet ik vliegen), dus ik had een postkantoor gevonden op Koh Tao. Met dit in mijn achterhoofd had ik op Koh Phangan al wat nieuwe souvenirs (niet alleen voor mij, ook alvast wat voor familie) gekocht, dus nu moest ik wel versturen. Ik heb gelijk een paar kledingstukken meegestuurd, maar nog niet alles wat te veel is, want sommige dingen wil ik nog een paar keer aan gehad hebben. Waarschijnlijk heb ik in Laos en Cambodja weer nieuwe souvenirs verzameld, dus dan stuur ik weer wat terug. Ik heb voor nu in ieder geval weer wat meer ruimte. Ik moet me nu wel inhouden, want hier in dit dorpje zijn echt hele leuke winkels. En dan niet per se voor souvenirs, maar gewoon veel te veel leuke kleding. Ik heb al meer dan genoeg kleding bij me, dus ik moet me echt gaan inhouden..

Het postkantoor was een half uur lopen. Weer een gevalletje, ik dacht dat dit wel goed te doen was. Nou was dit wel beter te doen en minder bezwetend dan mijn vorige half uur (wat langer werd dan een half uur) wandeling op het eiland. De man bij het postkantoor kon geloof ik niet per se goed Engels en ik vond hem niet zo heel behulpzaam, maar het is gelukt. Het pakket is verstuurd. Ik ben weer van wat spullen af. Daarna ging ik even kijken naar fietsverhuur en ik heb er 1 gevonden voor over een paar dagen. Toen ik weer terug wilde lopen, kwam ik langs een nagel salon/ massage ruimte. ‘Ik denk: hmm dit wilde ik beide nog op de eilanden doen en morgen ga ik een snorkeltour doen. Ja waarom ook niet.’ Dus ik ben voor het eerst in mijn leven in een nagelsalon geweest en heb ik mijn nagels laten doen. Ik werk al zo lang op de versafdeling bij Hoogvliet dat ik dat nooit heb gedaan, wel altijd graag een keer gewild. Ik mag daar absoluut geen nagellak op namelijk. Maar… ik ben nu 5 maanden vrij!! Dus daar moet ik dan toch gebruik van gaan maken! Ik heb eindelijk mooie nagels nu. Ik heb gekozen voor gel nagellak, want ik ben niet echt per se fan van nep nagels. Maar misschien ook meer omdat ik dat niet gewend ben. Ik besloot mijn tenen maar ook gelijk een opknapbeurt te geven en eindelijk die Thaise massage te doen. Het werd alleen een aloe vera massage, want dat was voor mijn verbrande rug veel beter. Ooh, wat voelde ik mij hierna zen. Ik kon zo in slaap vallen. Dus het werd uiteindelijk een verwenmiddag voor mijzelf. De vrouw die mij een massage gaf, bood me zelfs aan terug naar m’n hotel te rijden. Ze voelde aan mijn benen dat ik heel veel loop haha. Maar zo lief was dat. Ze zei: ja ik moet daar toch heen om water te halen, dus geen probleem. Maar je kon aan de overkant van de nagelsalon ook water halen, dus volgens mij ging ze alsnog speciaal voor mij rijden.

Sairee village is echt heel leuk en ik heb ook een mooie zonsondergang op het strand gezien. Misschien komt het ook doordat het niet zo afgelegen is, en het feit dat ik vandaag al veel meer contact heb gehad met andere mensen (ook een paar meiden die uiteindelijk bij een ander gedeelte van mijn tafel kwamen zitten tijdens het avondeten, omdat er geen andere plekken meer waren), maar ik voel me hier meer op gemak/minder alleen dan op Koh Phangan. Ik genoot erg van de mooie stranden van Koh Phangan maar ik had wel een klein beetje het gevoel dat ik iets miste (dat ligt niet aan het eiland zelf verder). Hier heb ik dat gevoel niet. Vaak als ik mensen ontmoette was dat pas in de gedeelde taxi terug naar het hotel en moest iedereen naar een ander resort. Ik zag overigens wel een goede tattoo artist en als mijn rug (precies de plek waar ik de tattoo wil hebben) niet verbrand was had ik het zeker overwogen. Maar dat is nu dus totaal niet handig. Dus ik moet nu wat geld gaan bewaren voor het einde van mijn reis. Het lijkt me tof om op mijn allerlaatste dag op Bali (daar wil ik als laatste bestemming heen) die reis tattoo te laten zetten. Ik denk dat ik dan een boerkini aan moet doen op het strand zodat ik niet weer verbrandt of misschien toch moet proberen goed te worden in yoga, zodat ik met mijn hand bij mijn rug kan. Ook heb ik de eerste ladyboys gespot in Thailand, er is hier namelijk een café met ladyboys.






Dag 2 op Koh Tao. Ik heb een snorkeltour gedaan vandaag! Koh Tao schijnt een van de beste plekken van Thailand te zijn om te duiken en te snorkelen. Ik heb helaas geen tijd om mijn padi te gaan halen hier (zo’n cursus duurt 3-4 dagen), want het lijkt mij wel vet om dat ooit een keer te leren. Dus het wordt snorkelen voor mij! Ook komen we bij deze tour op een aantal plekken waar ik al over had gelezen, dus tof dat ik het dan via deze manier kan bezoeken. Ik heb alleen wel even een opfris beurt nodig hoe je moet snorkelen, want de laatste keer dat ik heb gesnorkeld was geloof ik in het zwembad in Center Parcs toen ik heel klein was. We gingen eerst bij Ko Nang Yuan snorkelen, een eilandje naast Koh Tao. Het was eerst even wennen met snorkelen, want je krijgt al snel zeewater binnen. Op een gegeven moment besloot ik ook een reddingsvestje te dragen, want dat maakte het zwemmen wat makkelijker. Als ik dan even de snorkel uit m’n mond wilde doen, kon dat tenminste zonder dat ik dan weer een beetje onder water ging en dat m’n snorkel vervolgens weer in het water zat. Ik ben niet onderwater gedoken met de snorkel, geen idee hoe ik dat zou moeten doen met ademen hahaha. Dat is misschien iets voor gevorderden, maar ik heb wel mooie vissen en het koraal gezien. Het koraal had wel weinig kleur, het was voornamelijk bruin. Dus dan zie je toch al dat het koraal aan het uitsterven is. Verder hebben we ook oa gesnorkeld bij Mango Bay an Shark Bay. Bij Shark bay kun je dus echt haaien spotten (deze zijn niet gevaarlijk) en schildpadden. Ik heb niets gezien, maar nu was het ook wel zo dat de golven hoog/wat wilder waren. Ook al had ik de snorkel goed in m’n mond, kreeg ik elke keer bij zo’n golf zeewater in m’n mond en was ik er al snel klaar mee. Dit was ook 1 van de laatste stops, dus ik had sowieso daarvoor al de hele tijd gesnorkeld. Ik vond het prima zo. Ik vond het wel een leuke tour, want ik leerde ook weer wat mensen kennen en ik heb eindelijk een keer echt gesnorkeld!
Tot nu heb ik elke keer ook een mooie zonsondergang gezien bij Sairee Beach (het strand dat vlak bij mijn hotel ligt). Dit verveelt niet hoor.

Realistische foto van hoe het snorkelen er vooral aan toe ging. Zeewater in je gezicht en mond haha.

Mijn laatste dag op Koh Tao: vandaag is mijn laatste dag om te besteden op Koh Tao. Ik heb een mountain bike gehuurd bij Oli’s Motorbike Rental. Ik wilde graag Freedom Beach (dit scheen een mooi strand te zijn) en het John Suwan Viewpoint bezoeken, maar ik had echt geen zin in die dure taxi kosten. Ook had ik al gezien dat er dit keer wel echt fietsverhuur mogelijk was, dus ik dacht waarom ook niet. Ik ben en blijf een Hollander die graag fietst. Er waren minder hellingen dan op Koh Phangan, dus achteraf blij dat ik daar niet heb gefietst. Af en toe was dit namelijk al een uitdaging met de mountain bike. Ach, het is wel even goed geweest voor m’n conditie/beweging, want van alleen maar taxi’s wordt je ook een beetje lui en dat moeten we niet hebben! Freedom Beach was een prachtig strand om voor een aantal uren te liggen. Het John Suwan viewpoint lag hier ook naast. Ik had me er alleen verder niet echt over ingelezen, behalve dat ik dan foto’s had gezien dat het uitzicht prachtig was. Dus ik dacht heel leuk: ‘nou dat ga ik eventjes doen.’ Man, wat een hike/klim was dat. Ik was nog niet eens op de helft en ik was al uitgeput. Nee serieus, dit was misschien nog meer klimmen dan toen in Kanchanaburi. Het was alleen een korter stukje. Eenmaal boven moet je natuurlijk nog steeds uit kijken hoe je loopt en gaat staan, want het zijn stenen en het is niet vlak (ik zat wel veilig hoor). Een andere Nederlandse groep kwam vlak na mij ook boven en vroeg ik of een paar foto’s wilde maken. Vooruit, maak dan van mij ook maar gelijk een foto vanaf dat mooie punt, hoewel ik het wel een beetje eng vond om daar te staan haha. Daarom bewoog ik maar niet te veel en ging ik maar niet van pose wisselen. Serieus, ik ben sowieso slecht in poseren. Als fotograaf zijnde weet ik goed hoe ik anderen mooi op de foto krijg, maar als ik zelf voor de camera sta verander ik in een stuk ongemak voor de camera. Ineens weet ik het allemaal niet meer. Daarom is het altijd dan fijn als iemand mij instructies geeft (vaak niet het geval) haha! De klim naar beneden was trouwens een stuk makkelijker dan naar boven. Ik vroeg me namelijk echt af hoe ik beneden zou komen, maar dit ging een heel stuk makkelijker en sneller dan de klim naar boven. Daarna ben ik weer terug gegaan om de fiets in te leveren. Ik had hem nog een paar uurtjes langer kunnen houden, maar deze 2 plekken bezoeken was eigenlijk het enige waar ik de fiets voor nodig had. Bovendien wilde ik ook nog even bij het zwembad bij mijn hotel chillen en alles weer inpakken en een beetje rusten, want ik zat er aan te denken om naar de ladyboy show te gaan (mannen die er uit zien als vrouw/transgender zijn, het wordt ook wel als een 3e gender gezien in Thailand) . Ook zat ik er aan te denken om bij beide oren een 2e oorbel gat te laten piercen, want dat lijkt me heel mooi. Als ik het nu zou doen, zit ik straks ook niet met werk dat ik het 6 weken  moet afplakken. Maar uiteindelijk toch niet gedaan, omdat bij de Lucardi in Nederland het goedkoper kan en dan hoeft het ook niet gepierced te worden gezien dat eerder bij een 3e of 4e gaatje gebeurd of wanneer je bijv een helix laat zetten. Wat ik ook zag op hun website was dat de keuze van de oorbellen veel leuker waren dan de opties bij de piercing shop. Je moet het toch 6 weken verplicht in je oren houden voordat je mag wisselen. Maar goed, ik dacht ook van: ja ik ga over een paar dagen naar Laos en daar heb je niet zoveel tattoo – en piercing shops als in Nederland, mocht het toch gaan ontsteken iud. Dus ik ga het toch denk een keertje bij de Lucardi in Nederland doen, dan maar afplakken op werk.
Van de ladyboy show ontdekte ik dat de toegang gratis was en je alleen een (duur) drankje moest bestellen om te mogen kijken. Het leek me stiekem al heel lang tof om zoiets mee te maken. Ik had van mijn oma en opa er namelijk al vaak verhalen over gehoord. Dan maar een latertje, gezien ik eigenlijk de dag er na weer vroeg op moest en een lange reisdag had. Ik ben toch gegaan en wat was het geweldig! De shows die mijn opa en oma hadden gezien waren meer cabaret en theatraal, deze was vooral puur voor entertainment, maar nog steeds met mooie kostuums. Het was afwisselend van klassiek, lady Gaga, Jennifer Lopez, Thaise muziek, strippers muziek. Soms had je een beetje van die strippersclub momentjes haha en wat je allemaal zag hahaha.. Sommige mannen leken echt net op een vrouw, dus ik snap de verhalen wel waarom het soms lastig te onderscheiden is.Nou ja, ik vond het in ieder geval echt heel tof en super leuk. Ik zit er nog steeds van na te genieten als ik die filmpjes terug kijk.
De volgende ochtend moest ik al een uur eerder dan ik zelf had gepland de taxi vanaf het hotel nemen, omdat ik anders weer veel geld kwijt was aan een taxi en dit was de enige gratis optie, dus dan doen we dat maar hè? Nu weer op naar Bangkok (vanuit waar ik een dagtrip maak naar Ayutthaya) en daarna weer doorvlieg naar Laos! Mijn tweede land van deze rondreis!





0 comment

You may also like

Leave a Comment