Home TravelAsia Vang Vieng: Meer dan alleen tuben en feesten!

Vang Vieng: Meer dan alleen tuben en feesten!

by Jessica

Vang Vieng schijn je in zekere zin te kunnen vergelijken met Pai van Thailand, vanwege de leuke sfeer en de mooie omgeving. Pai was een van mijn hoogtepunten van Thailand, dus dat belooft wat. Vang Vieng staat verder wel bekend om het tuben op de rivier en dat hier veel gefeest wordt en dat er daarom ook veel backpackers op af komen. Na wat research en veel goede verhalen over Vang Vieng blijkt het sowieso meer dan alleen dat te zijn en zeker een bezoek waard! Ik heb tot nu namelijk best wat backpackers ontmoet in Laos en allemaal waren ze laaiend enthousiast over Vang Vieng. In eerste instantie wilde ik er 2 volle dagen besteden, maar door de verhalen heb ik besloten er 3 volle dagen van te maken en bij een andere bestemming een dag in te korten. Ik ben benieuwd! Ik hoop vooral dat de weg naar Vang Vieng beter zal zijn dan naar Nong Khiaw, dat was echt vreselijk. Al was de terugweg minder erg, maar dat kwam vooral doordat de buschauffeur van de terugweg een stuk rustiger reed dan die van de heenweg.

Uiteindelijk was deze busreis niet per se beter dan die naar Nong Khiaw. De wegen naar Vang Vieng waren niet veel beter. Tijdens de busreis had ik een gesprek met een man die nu 11 jaar met pensioen is en sindsdien in Azië woont (de laatste jaren in Laos). Hij vertelde over de klimaatverandering en de impact daarvan op het regen seizoen hier in Azië. De afgelopen paar jaar was het regenseizoen slechter dan de voorgaande jaren. Het heeft minder geregend dan normaal. Aan het einde van het droog seizoen (dat is het nu en dan in de zomervakantie is het regenseizoen), verbranden ze voornamelijk in Thailand de dingen die ze niet meer nodig hebben. Ze doen dit ook in Laos, maar minder. Iig de rook waait ook door naar Laos. Het regenseizoen zorgt er voor dat de lucht weer schoon wordt, maar doordat het droger is geweest dan het hoorde te zijn heb je nu nog steeds een viezige, mistige lucht. Ook wel de Asia haze genoemd. Normaal gesproken hoort het in februari in Laos iets minder warm te zijn dan nu (de temperaturen zijn een beetje vergelijkbaar met Bangkok) en de lucht hoort eigenlijk helder blauw te zijn. Ook is hier in Laos (of eigenlijk heel Laos) sprake van een bus station / tuktuk maffia. Ze plaatsen hier de belangrijke bus stations vaak net buiten de stad of het centrum, waardoor als je vanuit een andere plaats al een lange reis hebt gemaakt alsnog gedwongen bent om een tuktuk te nemen. Natuurlijk precies op het moment dat de bus arriveert staan alle tuktuks al klaar. Soms boek ik mijn hostel en zie ik dat er een bus station in de buurt is, maar dan blijkt het bus station waar je wordt gebracht alsnog ergens anders verder weg te zijn dan ik had gedacht. Een half uur lopen met mijn bagage lukt mij echt niet, ik denk dat een afstand van 15 minuten / 20 minuten een beetje de max is. In ieder geval overdag, wanneer het hartstikke warm is. ‘s Ochtends als het koeler is gaat het lopen beter. Op de een of andere manier werd mijn bagage niet per se lichter, nadat ik de laatste keer in Thailand een pakket terug had gestuurd naar huis. Ik heb wel in Laos een aantal dingetjes gekocht, maar niet veel. Misschien komt het door mijn toilet tas, die is erg vol en best zwaar. We werden dit keer trouwens wel in het midden midden van het centrum afgezet in plaats van een station verder weg. Eindelijk weer 5 minuten lopen naar mijn hostel.

Eenmaal aangekomen in Vang Vieng wilde ik eigenlijk een rustige middag houden. Ik loop bij aankomst altijd wel een rondje om de buurt te verkennen, kijken welke tours er zijn, hoeveel het kost, wat er te doen is etc. Dat deed ik dit keer weer en op een gegeven moment was ik bij een mooie plek waar ik wat foto’s ging maken. Een vrouw vroeg aan mij of ik een foto van haar wilde maken en toen kwam ik er achter dat ze ook Nederlands was en alleen reisde. We raakten aan de praat en later op de avond hebben we samen avond gegeten, op de night market gelopen en nog bij een bar wat samen gedronken. Het was echt heel gezellig, dus we besloten om de dag er na samen een scooter te huren.

Ik vind de mensen hier in Nong Khiaw en Vang Vieng (ik doel voornamelijk op de verkopers) wat ongeïnteresseerder overkomen dan in Luang Prabang. De mensen zijn hier nog steeds wel gewoon vriendelijk, maar tot nu toe vond ik ze het meest open in Luang Prabang en dat ene dorpje dat ik bezocht tijdens de waterfall trekking in Nong Khiaw. Ik leer hier ook steeds meer en meer dat tijd helemaal niets betekent hier. Niet alleen met het krijgen van je eten, maar ook met de bussen. Eigenlijk met alles hier. Ook leer ik tot nu toe hier in Laos makkelijker mensen kennen dan in Thailand. Ik had verwacht dat het in Thailand wat makkelijker zou zijn, omdat het toeristischer is. Maar eigenlijk lukt het me hier beter. Op het moment van schrijven, loop ik ook een beetje achter met de blogs etc, omdat ik wat vaker op een avond met anderen afspreek.

Dag 2: Vandaag heb ik met Marsha, de vrouw die ik gisteren heb ontmoet, samen een scooter gehuurd. Zij rijdt, ik zit achterop. We zijn naar de Blue Lagoon 1 en Blue Lagoon 3 geweest en we hebben rijstvelden gezien. We wilden het viewpoint ook bezoeken, maar blijkbaar waren we er sowieso voorbij gereden en uiteindelijk wilden we ook vooral relaxen en niet haasten met de scooter. De weg naar Blue Lagoon 1 was goed te doen. De weg was vlak en goed gelegd. Net voor je naar Blue Lagoon 1 gaat, kun je links af een pad op dat vol ligt met stenen. Blue Lagoon 1 lag ongeveer 7 km van Vang Vieng af en Blue Lagoon 3 17 km. Nummer 1 zou je ook vanwege de weg kunnen fietsen, nummer 3 is niet aan te raden. Het hele pad vanaf de nummer 1 zat vol met stenen. Je moest dus wel voorzichtig rijden. De lagoons zijn erg leuk, niet per se super mooi (de kleur van het water wel) maar vooral heel leuk. Er allerlei schommels, je kunt van de boom afspringen, er zijn restaurantjes, hutjes om in te chillen, je kunt heen en weer slingeren alsof je tarzan bent. Er was ook een grot, maar uiteindelijk hadden we daar geen zin in.  We hebben ook rijstvelden gezien, maar de meeste hier in Azië zijn hartstikke droog door het droog seizoen, dus niet echt mooi. Er zijn wel een paar kleine stukjes waarbij mensen toch een water systeem hebben, en het dus wel in bloei is. Maar dat zijn echt hele kleine stukjes. Ik had gezien dat er achter Vieng Tara Villa wat bloeide, dus op de terugweg zijn we daar heen gegaan. Dit bleek ook zo te zijn en dit was het mooiste stukje rijstvelden dat ik tot nu toe heb gezien.
De weg naar nummer 3 was dus echt heel slecht. Maar dan ook echt gelijk vanaf de nummer 1. Ik had het niet zo slecht verwacht, of in ieder geval niet 10 km lang. We hebben rustig gereden en soms ook even gestopt voor een foto. Ik deed het Marsha in ieder geval niet na op de scooter. Op de terugweg heb ik wel op de normale weg en een rustig stuk een paar minuten geprobeerd scooter te rijden, om te kijken hoe dat voelde en omdat er nu ook iemand bij was. Ik denk dat ik de weg naar Blue Lagoon 1 misschien nog wel had kunnen doen, maar nummer 3 met al die stenen niet. Ik ben blij dat ik het op Koh Phangan of Koh Tao niet heb geprobeerd. Voor een eerste keer na lange tijd eens een keer op een brommer te hebben gereden zou dat niets zijn geworden. Misschien toch een keer proberen, want vooral op Bali schijnt het handig te zijn. Misschien kan ik in Vietnam of Indonesië een scooter les volgen. Verder heb ik ook een luchtballonvaart tocht geboekt vlak voor de zonsondergang voor de volgende dag. Het is hier de normaalste zaak om de avond van te voren je tour te boeken voor de volgende dag, iets wat je je in Nederland niet kan indenken. Er zijn hier vaak veel tour bedrijven en het is altijd hier goedkoper dan op internet. ‘s Avonds de tour boeken is zelfs nog beter, want dan kan je soms zelfs nog een paar euro korting krijgen.

 

Dag 3: Ik heb een fiets gehuurd, omdat ik naar het Nam Xay viewpoint wilde. Ik wist nu ongeveer waar het was, doordat we er langs waren gekomen gisteren. Een mountainbike was alleen niet beschikbaar, dus ik kreeg een normale city bike. Ik had ook geen zin om verder te zoeken, aangezien ik weer een beetje op tijd terug wilde zijn vanwege de luchtballonvaart en dat ik daarvoor nog wilde eten en mij opfrissen. Dan maar een stadsfiets. De weg is zowat hetzelfde als naar blue lagoon 1, alleen moet ik dan weer naar links, een kort stukje de slechte weg op richting blue lagoon 3. Het is het allereerste viewpoint (je hebt hier meerdere namelijk). Gisteren hadden we het bord gemist en hadden we het toch niet bezocht, dus ik wilde dat nu doen. Het was (als je goed op de borden let) makkelijk te vinden. Het viewpoint was sneller te beklimmen dan die in Nong Khiaw. Wel was vooral het laatste stuk veel meer klimmen door de stenen, vooral het stukje naar de top. Dus dat deed je dan ook met handen en voeten, een beetje zoals toen op Koh Tao. Het uitzicht was prachtig.
Daarna besluit ik toch nog een stukje verder de slechte weg op te fietsen, omdat ik me herinner dat er een rots was en vanaf een bepaalde kant zag dat er mooi uit. We waren toen alleen niet gestopt voor een foto, omdat we voor zonsondergang terug wilden zijn. Het bleek alleen verder weg te zijn dan gedacht, maar zo eigenwijs dat ik ben ga ik er toch heen met de simpele city bike. Toen ik terug was op de normale weg, bleek mijn achterband lek te zijn. Ik was sneller terug gaan fietsen, omdat het toch een eind was. Ook toen ik de fietsverhuur verliet was mijn voorband leeg. Alles was weer op gepompt en alles leek prima te zijn. Maar ja, die stenen weg is het natuurlijk fataal geworden. Ik ben hulp gaan vragen en 5 minuten lopen verder op, aan de linkerkant bleek een fietsen/motor maker te zijn. In Nederland zie je geen fietsenmakers aan de weg, maar met zulke wegen hier zal het wel gebruikelijker zijn. Ik was in ieder geval blij, mijn fiets was weer gemaakt. Ik lunch nog wat bij Cafe Eh Eh, waar ze voor €1,50 een Hema thee pakket verkopen. Een stukje Nederland in Laos, super grappig. Daarna had ik de luchtballonvaart en dat was echt super tof. Totaal niet eng en zo’n mooi uitzicht. Ik heb heel wat foto’s gemaakt, ik voelde me net een drone. Ik kon eindelijk een keer luchtfoto’s maken. Ja, dit was echt heel gaaf.
“s Avonds eet ik weer samen met Marsha wat en we gingen nog een stukje lopen. Ik kwam er toen pas achter waar het drukkere backpacker gedeelte zat. Ik vond het namelijk door waar ik zat, best wel mee vallen na wat ik had gehoord, maar nu snapte ik het. We kwamen ook bij een tempel en we hoorden vals gezang en wat muziek. Er was denk een soort buurtfeest. Uiteindelijk ben ik nog mee gaan dansen, want het was zo’n leuk sfeertje. Ze hebben hier echt meer aandacht voor elkaar en hebben het altijd zo gezellig lijkt het. ik zie het namelijk al vaker dat families ‘s avonds samen komen, wat drinken en harde muziek opzetten, lachen en dansen.

dag 4: Vandaag heb ik een tour gedaan naar de Elephant Cave, Tham Nam water cave en terug naar Vang Vieng kajakken over de Nam Song rivier. Het kajakken hoefde van mij niet, maar het was op deze manier een heel stuk goedkoper. De Elephant cave had je in 5 minuten wel gezien. Er is een stuk steen dat een beetje de vorm heeft van de olifant, vandaar de naam. Daarna gingen we op een tube (rubberen band) het water op en moesten we ons vasthouden aan een touw om door de grot te kunnen. Dit was echt heel leuk en over deze water cave was ik wel enthousiast. Het had wel langer mogen duren, want het leek zo voorbij te zijn gegaan. Daarna moesten we 8 km terug kajakken. Ik was samen met een wat oudere man die geen Engels kon als enige alleen. Dus ik dacht ooh dan gaan we samen. Nou de volgende keer ga ik wel in de kajak samen met een tourguide oid, want ik moest 8 km bijna al werk doen. Ik moest er voor zorgen dat het nog een beetje goed was, en ik ben niet echt super sterk ofzo en ook niet mega goed in kajakken. Maar Sander, je kan nu trots op me zijn. Daarna waren mijn armen heel moe, maar ik ben uiteindelijk toch nog bij het Silver Naga Hotel bij het infinity pool wezen zwemmen. Lekker even relaxen. Het water was wel een beetje koud, dus dat was een beetje jammer. Daarna loop ik naar de Smile Beach Bar, waarbij je een bruggetje over moest. Marsha had me deze plek aangeraden. Ik heb met een drankje lekker in een hangmat gelegen met uitzicht op de rivier en de rotsen en de zon die onderging.
Ik vind het jammer dat ik Vang Vieng moet verlaten, omdat het hier inderdaad heel leuk is. Ik weet dat ik zelf kan bepalen hoe lang ik ergens blijf, maar ik weet dat als ik nog langer hier blijf ik van Vietnam of Indonesië dagen moet gaan schrappen en dat wil ik bij die 2 landen absoluut niet doen. Ik heb in ieder geval leuke dagen hier gehad. Nu ga ik verder reizen naar Vientiane, dat is eigenlijk een soort tussenstop voor mij voordat ik naar het zuiden van Laos ga. Dus hier ben ik maar kort.

 

 

 

 

0 comment

You may also like

Leave a Comment