Home TravelAsia Vientiane & Pakse!

Vientiane & Pakse!

by Jessica

Vientiane:
Ik ben onderweg naar Vientiane vanuit Vang Vieng. Ik kon dit keer kiezen om worden opgehaald bij een hostel. Mijn hostel stond er niet tussen, maar jk had er een gekozen die vlakbij was. Op een gegeven moment sta ik te wachten, het is 8:55u en 9:00u is de pick-up. Ik zag een tuktuk van de busmaatschappij voorbij komen. Eerst dacht ik ‘ja maar het moet een bus zijn.’ 10 minuten later ging ik toch maar googlen en  toen bleek de office waar de bussen ook vertrekken hier een paar minuten vandaan te zijn. Het was dus een pick-up service met een tuktuk busje naar hun office. Dus toen er uiteindelijk nog steeds geen tuktuk busje was, dacht ik’ shit ze zijn mij vergeten! Ze hebben me niet zien staan!’. De bus moest en zou ik halen. Bellen met m’n Lao simkaart werkt niet, dus ik ging bij het hostel vragen of zij konden bellen. Maar toen zei hij ook van ‘ja loop er anders maar heen, het is hier vlakbij’. Dus dat deed ik en toen had ik in ieder geval mijn bus gehaald. Later kwam er nog een tuktuk busje aan, rond 9:20u. Dus die ene die eerder voorbij kwam was niet voor mij bedoeld. Ik had gewoon nog langer moeten wachten. Maar het was gewoon een beetje verwarrend. Ik dacht echt dat ze mij vergeten waren. In ieder geval door deze verwarring had ik een betere zitplek in de bus met meer ruimte, dan wanneer ik met de rest van dat tuktuk busje was aangekomen. De ruimte hier in de bussen en mini vans zijn namelijk veel smaller dan in Thailand.
De controle niet altijd goed kunnen loslaten en het ongeduld is iets wat bij me hoort. Dat leer ik hier wel heel erg. Ik ben er inmiddels wel aan gewend dat de bussen hier niet op tijd gaan. Tijd betekent niets hier. Ik ben vooral het rustigst als ik al in de bus zit en als het dan langer duurt voor ie gaat rijden boeit het me niet, want dan zit ik iig in de juiste bus. Maar als de bus of een tour 15 minuten of langer nog niet bij ophaalpunt is, dan ga ik me wel afvragen of het allemaal is goed gegaan. En dat is het uiteindelijk altijd.
Eenmaal aangekomen in Vientiane, ga ik eerst naar m’n hostel en daarna ergens eten halen. Daarna heb ik een beetje de buurt verkend, maar heb ik niet heel veel gedaan. Ik heb wel wat mooie dingen gezien en ik ben naar het COPE visitor center geweest, waar een tentoonstelling was over landmijnen die er na de oorlog nog zijn in het land en hoeveel schade die nog steeds aanrichten. COPE is een organisatie die mensen die gehandicapten, mensen die een arm of been zijn kwijt geraakt door landmijnen helpen aan een nieuwe protheses.
Vientiane is tot nu niet mijn favoriete stad.  Er zijn wel mooie dingen en je hebt er de gemakken van een stad (zo kon ik hier wel een nieuwe beha en sokken vinden. Door de laundry service ben ik een sok kwijt geraakt en is bij een beha de beugels los gegaan, terwijl het wel in een waszakje zat. Al was het een goedkope beha van de H&M, dus daar moet je ook niet te veel kwaliteit van verwachten). In Vang Vieng kon ik dit namelijk niet vinden. Maar er is minder sfeer dan bijvoorbeeld in Luang Prabang. Ook vind ik de tuktuk drivers hier veel opdringeriger dan in Bangkok. Elke keer als ik voorbij kom lopen is het ‘Tuktuk? Tuktuk? You need tuktuk?’. Als je dat de hele tijd achter elkaar hebt zeg je niet meer vriendelijk ‘No, thank you’, maar dan wordt het negeren of super chagrijnig ‘NO!!’ zeggen.
Dag 2: Ik ben vandaag naar het Buddha park gegaan. Dit is een van de redenen waarom ik Vientiane toch als tussenstop had gedaan. Vanuit Vang Vieng naar Pakse is namelijk een veel te lange busreis. Ik denk dat het iets van 16,5u is. Vanuit Vientiane is het in ieder geval 11,5u. Maar Vientiane is wel een stad die je zou kunnen skippen als je weinig tijd hebt in Laos. Het is voor mij dus eigenlijk vooral een tussenstop. Ik slaap hier maar 1 nacht en ik neem vanaf hier vandaag ook de nachtbus naar Pakse. Het Buddha park is in ieder geval de moeite waard! Het is een openlucht park vol met Buddha sculpturen. Het is geen tempel, maar omdat het park wel religieuze beelden bevat noemen ze het park ook wel: Wat Xieng Khuan. Vanaf het centrum is het makkelijk om de lokale bus nummer 14 te pakken naar het Buddha Park. Dit kost je voor een enkele rit maar 80 cent. Het park was echt heel tof en ook wel bizar met al die buddha beelden. De terugweg met de lokale bus was ook wel weer een avontuur. Dan weet je gelijk weer waarom het hier zo anders is dan in Europa. Het is blijkbaar heel normaal om als chauffeur hier tijdens de busrit even je half uur pauze te nemen, zonder het aan te geven. In Nederland doen de chauffeurs het tussen hun diensten door. Hier kan het gewoon tijdens de rit. Zit je dan te wachten tot ie verder rijdt.  Maar goed, ik had verder niet echt iets op de planning, dus het was het niet zo erg.
Na het Buddha park heb ik nog wat rondgelopen door de stad en een aantal tempels bezocht. Ik waardeer de stad al iets meer dan gisteren, maar het is nog steeds niet mijn favoriete bestemming. Ik kon mijn spullen bij het hostel laten en er ook nog douchen en naar de wc. Als ik de kamer tot einde van de middag wilde houden, moest ik een volledige kamer prijs betalen. Gezien deze rond de 12 euro was, ik alsnog geen prive badkamer zou hebben, ik mijn spullen bij een aparte ruimte daar kon laten en ook gewoon nog gebruik kon maken van de douche en wc, had ik zoiets van ‘Laat maar zitten.’ Om half 9 ‘s avonds vertrekt de nachtbus naar Pakse. Het irritante was wel dat dit belangrijke busstation gewoon verder buiten de stad was en je dus wel met de tuktuk of taxi heen moest. Er viel ook niet te onderhandelen over de prijs, dus goedkoop was het niet.. Echt een maffia bende hier.
Ik kom aan bij mijn nachtbus en ik blijk een eigen bed te hebben. Gewoon een echt bed, want in Thailand had ik ook een keer de nachtbus en dat was je stoel achterover klappen om te kunnen liggen. Dus hier in Laos was het veel luxer. Dat had ik echt niet verwacht. Ook bleek ik het bed niet te hoeven delen met een andere onbekende reiziger. Dat hoorde ik van andere reizigers namelijk wel, dat het vaak zo het geval is bij een nachtbus hier. Lig je dan in zo’n smal bed, naast een wildvreemde. Dit bed was eigenlijk perfect voor 1 persoon. Kun je nagaan hoe dat is als er nog iemand naast moest liggen. Dan was dat super krap geweest en kon je ook nergens je spullen kwijt.
 
Pakse:
Ik ben 1,5u eerder dan gepland aangekomen in Pakse. In plaats van 8u ‘s ochtends, waren we er half 7 ‘s ochtends al. Dat vind ik maar irritant, want de meeste hostels zijn voor 8u niet open. Zit je dan voor een gesloten deur. Mijn tuktuk wist de weg naar het hostel niet, dus hij elke keer vragen aan anderen of op mijn google maps kijken. Uiteindelijk na wat moeite heeft hij het gevonden hoor. Uiteindelijk toen ik bij het hostel aan kwam, was er al een kamer vrij. Iemand was de dag er voor niet op komen dagen. Nou, ik kan je vertellen: deze kamer is wel de slechtste tot nu toe. Totaal anders dan op de foto’s, dat zag er allemaal beter uit. De badkamer was ook niet fris. Ik heb wel vaker voor deze prijs (ik was ongeveer 7 euro per nacht kwijt voor een eigen kamer met eigen badkamer, dus super goedkoop) een eigen kamer gevonden, maar die waren ondanks dat je weet dat je voor dat geld niet te veel moet verwachten echt stukken beter! Het blijkt ook ver te zijn van het centrum / het busstation. De reviews die ik had gelezen waren positiever, zeiden ook ja goede locatie en het leek dichtbij het busstation te zijn. Maar dat was blijkbaar een heel ander busstation. Een beetje een domper dit. De eigenaresse was heel betrokken en super behulpzaam. Dat maakt het oke en ik ben allang blij dat ik me op een normale manier kan opfrissen en mijn spullen veilig heb opgeborgen. Het is half 9 ‘s ochtends als ik besluit naar het centrum te lopen.Ik heb alleen vandaag en morgen in Pakse. Pakse is niet een stad die je bezoekt vanwege zijn bezienswaardigheden. Deze stad is nog saaier en vooral naar mijn idee best wel smoezelig / viezig. Pakse bezoek je als doorreis naar de 4000 islands, het meest zuidelijke punt van Laos of om de omgeving te bekijken. Zoals de Wat Phou tempel en het Bolaven Plateau, een mooie streek hier in Laos vol met watervallen en koffie plantages. Vandaag wilde ik graag de Wat Phou tempel bezoeken, want ik had gehoord dat dit de moeite waard was. Eigenlijk ook naast een dagtour door het Bolaven Plateau (omdat ik niet meer tijd heb) de reden waarom ik in Pakse verblijf. Het was alleen een gedoe om er te komen. Er rijdt een bus naar Champassak, dat ligt ongeveer 10 km van de tempel vandaan, maar dan moet je vanaf daar een tuktuk nemen. De bus rijdt alleen niet meer dezelfde dag terug naar Pakse. Een tuktuk vanaf Pakse zou je zeker €25,- tot €30,- gaan kosten. De tempel ligt namelijk op een uur rijden van Pakse vandaan. Gezien ik alleen was, was dit veel te duur voor mij. Enige andere optie is de scooter… Ik had op internet al gelezen dat de weg vanuit Pakse naar de Wat Phou tempel goed was. Het was goed gelegd en het was een makkelijke weg. Voor ervaren scooter rijders saai om te rijden, maar voor beginners ideaal. Ik had even wat peper in mijn reet nodig en wat lef, dus Michelle was nog wakker (het was al nacht bij haar) en heeft me aangemoedigd de scooter te huren. Dit was mijn eerste keer alleen op de scooter, iets wat me eigenlijk doodeng leek. Maar gezien de tempel wel de moeite waard is en ik dit toch heel graag wilde zien, heb ik besloten de scooter te gaan huren voor vandaag. Ik huur de scooter bij Miss Noy, omdat ik hier veel goede ervaringen over heb gelezen. Ik vond het doodeng om die stap te maken, het verkeer is hier toch anders en als ik een ongeluk krijg ben ik niet verzekerd. Maar ik kreeg bij Miss Noy goede uitleg over de weg en over de scooter. Ze lieten me eerst een stukje proefrijden. Dit was precies wat ik vroeg en wat ik nodig had die ene keer dat ik het wilde proberen op Koh Phangan. Het scooter rijden ging erg goed. De weg er naar toe was inderdaad erg makkelijk en alleen de laatste paar meters waren met stenen. Ik heb de tempel bezocht en toen ik de scooter parkeerde zag ik het stel uit Duitsland die ik in Nong Khiaw had ontmoet. Super toevallig dat ik hun hier tegen kom. Wat Phou is een tempel / ruïne van het Angkoriaanse tempelcomplex van de Khmer en is gebouwd in de 10e eeuw. Deze tempel is dus nog ouder dan Angkor Wat in Cambodja, want deze is in de 12e eeuw gebouwd.  De tempel was erg indrukwekkend en prachtig om te zien. Nu kan ik al helemaal niet wachten tot ik naar Siem Reap in Cambodja ga. Ik wilde nog wel langer bij de tempel blijven of misschien het dorpje Champassak in gaan, maar door de warmte en door de reis met de nachtbus was ik erg moe. Ik had wel het best tot nu toe geslapen tijdens een nachtreis, maar toch was het vermoeiend. Dus uiteindelijk ben ik langzaam terug gereden, heb ik de scooter vrij vroeg op de dag al ingeleverd en ben ik verder gaan rusten op mijn kamer. Ik heb mijn busticket naar de 4000 islands geregeld en voor morgen een dagtour naar het Bolaven Plateau geboekt, omdat ik hier toch een glimp van mee wil krijgen.
Dag 2: Ik heb de tour naar het Bolaven Plateau gedaan. Deze omgeving staat bekend om zijn mooie watervallen en de koffie plantages. Met de tour van vandaag heb ik in ieder geval van deze omgeving de hoogtepunten gezien. Het is natuurlijk beter om er langer de tijd voor te nemen, maar dit was perfect gezien ik weinig tijd had. Een meisje van mijn hostel blijkt deze tour ook te hebben geboekt, dus dat was wel leuk. De tour was zonder gids, alleen een driver. Maar op zich was dat niet erg, de tour was namelijk verder ook erg goedkoop. We bezochten oa de Tad Fane waterval, Tad Yuang waterval, een koffieplantage, een paar lokale dorpjes en de Tad Yuang waterval. De lokale dorpjes waren wel een beetje akward, want we werden er afgezet en het was zo van ‘ja ga maar rondlopen hier.’ Maar we werden echt door al die dorp bewoners aangestaard van ‘wat doen jullie hier??’. Dus daar liep ik eigenlijk snel van weg. De watervallen waren echt prachtig en de groep waarmee ik was, was ook leuk. Ik ontmoette een Koreaans koppel en ze zeiden ook ja als je eens naar Zuid Korea komt, laat het weten. We hebben een kamer vrij voor een paar dagen.  Ook ontmoette ik er een Amerikaans stel dat bijna voor een jaar reist en zij hadden ook toffe verhalen en goede tips over wat te bezoeken in Cambodja. Uiteindelijk heb ik met het meisje van mijn hostel en het Amerikaanse stel, en nog een ander meisje van een andere groep wat bij het Panorama restaurant wat cocktails gedronken en daarna hebben we Indiaas gegeten. Het was een mooie en een leuke dag. Daarna ben ik met het meisje van m’n hostel terug gegaan met een tuktuk, want het is ‘s avonds te ver lopen. Op zich is het wel te doen, maar het is langs de autoweg en het laatste stukje bij de straat is donker en er zijn daar veel blaffende honden. Straks vallen die je uit het niets aan. Daar zit je ook niet op te wachten. Ik pak uiteindelijk weer alles in, omdat ik de volgende ochtend naar Don Det (de 4000 islands) ga. Het meisje van het hostel gaat morgen naar Don Khon, het eiland er naast, maar we hebben dezelfde bus. Ik kijk erg uit naar Don Det, want hier blijf ik 4 dagen en kan ik echt even goed gaan rusten. Dat heb ik wel nodig. Ik ontmoet hier in Laos veel makkelijker mensen dan in Thailand. Het hostel in Pakse was een van de slechtere kamers die ik heb gehad, gevalletje foto’s zagen er veelbelovender uit. Maar de eigenaresse was echt super lief en behulpzaam. Het gebrek aan engels merkte ik in Thailand eigenlijk helemaal niet, hier in Laos wel heel erg. Maar deze vrouw kon heel goed Engels.
0 comment

You may also like

Leave a Comment